III SA/Wa 1694/11

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie W skardze Skarżący J.S. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wykonując wezwanie referendarza sądowego przesłał wypełniony formularz PPF, w którym wskazał, że posiada nieruchomość o pow. 430 m² zabudowaną domem o pow. 400 m² obciążoną hipoteką przymusową na kwotę ponad 408.000 zł oraz hipoteką kaucyjną na kwotę 200.000 zł. Nieruchomość ta obciążona jest także zajęciami komorniczymi na ok. 200.000 zł. Podobnie obciążona jest działka przy ul. [...]. Dodatkowo Skarżący posiada działkę gruntową o pow. 33 m². Skarżący wpisany jest do rejestru dłużników niewypłacalnych oraz w BIK-u. Żona Skarżącego otrzymuje emeryturę w wysokości - po potrąceniu - ok. 616 zł. Dodatkowo Skarżący wskazał, iż w 2004 r. uległ poważnemu wypadkowi, którego skutki odczuwa do dnia dzisiejszego. Skarżący pozostaje pod stałą opieką lekarską i przebywa na zwolnieniach lekarskich, za które nie otrzymuje świadczeń od ZUS. Spór w tym przedmiocie toczy się w sądzie. Skarżący zrezygnował z prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący wyjaśnił nadto, że nie posiada rachunków bankowych. Za podatek od nieruchomości nie płaci – toczy się egzekucja. Do wydatków Skarżący zaliczył opłaty za opał (100 zł), prąd (50 zł) i wodę (30 zł). Wydatki te opłacają synowie, podobnie jak leczenie i lekarstwa. Skarżący przedstawił zeznania podatkowe za 2010 r., wyciągi z rachunku bankowego żony, dokumentację medyczną oraz wykaz zobowiązań. Uwzględniając powyższe zważono, co następuje: Skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy miał na względzie to, iż postanowieniem z 15 września 2010 r. wydanym w Sygn. akt III SA/Wa 1694/11 sprawie III SA/Wa 1456/10 zwolniono Skarżącego od kosztów sądowych. Uznano bowiem, że nie jest on w stanie z posiadanych środków pieniężnych ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Referendarz sądowy zapoznał się z dokumentacją nadesłaną przez Skarżącego do sprawy III SA/Wa 1456/10. Skarżący deklarował wówczas "brak...stałych dochodów, oprócz niewielkiej emerytury, którą otrzymuje żona Skarżącego, i niewielkiej pomocy ze strony synów.....". Podobnie jak w niniejszym postępowaniu Skarżący oświadczył, że przebywa na zwolnieniach lekarskich, za które nie otrzymuje zasiłku chorobowego. Oświadczenie o braku stałych przychodów i o pozostawaniu na wyłącznym utrzymaniu żony znalazło się także w zażaleniu Skarżącego z 25 stycznia 2011 r. Wobec takich stwierdzeń wątpliwości referendarza sądowego budzi to, że w nadesłanym do niniejszej sprawy zeznaniu podatkowym za 2010 r. Skarżący – mimo deklaracji o braku dochodów – wykazał jednak dochód z działalności wykonywanej osobiście w wysokości 20.438,72 zł. Zwłaszcza, że w sprawie III SA/Wa 1456/10 Skarżącego wezwano do wskazania i udokumentowania wszystkich źródeł utrzymania (por. wezwanie z 27 lipca 2010 r.). Co istotne w nadesłanych materiałach brak jest jakichkolwiek wyjaśnień na temat tego, z jakiego konkretnie tytułu Skarżący osiągnął ten dochód. Brak jest też informacji o tym, że uzyskany dochód został rozdysponowany w sposób, który uniemożliwiał Skarżącemu poczynienie oszczędności celem pokrycia kosztów prowadzonego przez niego sporu sądowego. Zdaniem referendarza sądowego omówiona wyżej nieścisłość w składanych oświadczeniach nie pozwala na stwierdzenie, że Skarżący istotnie nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tej przyczyny na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.