III SA/Wa 1697/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za lipiec 2013 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej "Skarżąca"), wniosła skargę na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] marca 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za lipiec 2013 r. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazała, że konsekwencje egzekwowania tak wysokiej kwoty z jej majątku mogą być nieodwracalne, a późniejszy zwrot tych kwot nie przywróci stanu sprzed egzekucji. Jednorazowe uiszczenie 32 333 zł pozbawiłoby Skarżącą płynności finansowej i uniemożliwiłoby pokrycie bieżących niezbędnych kosztów prowadzonej działalności gospodarczej, a nawet zagrażało dalszemu jej prowadzeniu. Zdaniem Skarżącej okoliczności przesądzają o istnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu dokonuje oceny czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 j.t.; dalej "P.p.s.a."). Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest też spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W jej ramach nieodzowne jest wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 25 maja 2004r. sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z 18 maja 2004r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Warto także wskazać, że użycie w treści przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. sformułowania "może" świadczy o pozostawieniu uznaniu sądu rozstrzygnięcia tej kwestii, nawet przy założeniu, że strona wykazałaby przesłanki określone w tym unormowaniu. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela przedstawiony wyżej pogląd i stwierdza, że przedstawione przez Skarżącą argumenty świadczą o tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci utraty płynności finansowej, uniemożliwienia regulowania bieżących zobowiązań. Wymienione okoliczności mogą znacząco utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej, a nawet doprowadzić do likwidacji prowadzonej przez nią działalności. Zaprzestanie prowadzenia działalności, wiązałoby się także z prawdopodobnym ryzykiem zwolnienia zatrudnianych pracowników, co dodatkowo przemawia za wstrzymaniem jej wykonania. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, iż w zgromadzonym materiale dowodowym istnieją przesłanki do uznania, że wykonanie decyzji będącej przedmiotem skargi mogłoby narazić Skarżącą na wskazane niebezpieczeństwo i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.