III SA/Wa 1700/17

PostanowienieWSA w Warszawie2017-07-04

Skład orzekający: Marcin Piłaszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej prowadzącej gospodarstwo rolne, posiadającej dom i ziemię rolną, obciążonej kredytem, można odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jeśli miesięczny dochód po odliczeniu kosztów utrzymania wynosi 500 zł, a nie przedstawiła ona wszystkich wymaganych dokumentów?
Ratio decidendi
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ strona skarżąca nie wykazała w sposób wystarczający, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Mimo deklarowanego niskiego dochodu, strona nie przedstawiła wymaganych dokumentów potwierdzających jej sytuację materialną, a pozostała kwota po odliczeniu kosztów utrzymania pozwala na wygospodarowanie środków na wpis od skargi.
Stan faktyczny
Strona skarżąca Z. D. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, powołując się na złą sytuację materialną. Wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dziećmi, posiada dom i ziemię rolną, a miesięczny dochód z gospodarstwa rolnego wynosi 3 tys. zł. Strona jest obciążona kredytem. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, wniosła o przyznanie prawa pomocy. Nie wykonała jednak wezwania do przekazania dodatkowych materiałów.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 4/7/2017 r po rozpoznaniu wniosku Z. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. D. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia z [...]/2/2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania p o s t a n a w i a odmówić Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie 1) Zgodnie z art. 245 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać – strona. 2) Skarżący Z. D. (dalej również powoływany skrótowo jako "Z.D." lub jako "Strona"), w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości niespełna 100 zł, wnioskiem zawartym na formularzu PPF (data 19/6/2017 r), zwrócił się przyznanie prawa pomocy. Powołał się na złą sytuację materialną. Wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, synem oraz córką. Posiada dom o pow 110 m.kw. (wartość ok 200 tys zł), 16 ha ziemi rolnej, 3 tys zł miesięcznego dochodu w gospodarstwie rolnym. Miesięczny koszt utrzymania oznaczył na 2500 zł. Jest obciążony kredytem w wysokości 250 tys zł. Wezwania z 9/6/2017 r. o przekazanie materiałów wymienionych w tym wezwaniu – nie wykonał. 3) Jedyny wymagany na obecnym etapie koszt sądowy, to wpis od skargi w kwocie 100 zł w badanej przez urzędnika sądowego sprawie. Do tego zakresu prawa pomocy, tj kosztów wymagalnych, referendarz sądowy ograniczył rozpoznanie wniosku: sytuacja życiowa Strony Skarżącej może bowiem zmieniać się. Sytuacja życiowa i finansowa Skarżącego była już badana przez Sąd w innych postępowaniach o prawo pomocy, co referendarz sadowy uwzględnia z urzędu. Referendarz sądowy, na tym etapie postępowania, daje wiarę twierdzeniom Strony o subiektywnym przekonaniu o jej nienajlepszej sytuacji życiowej, jednakże bez złożenia dokumentów wymienionych w wezwaniu z 9/6/2017 r., czyli bez konkretnych wartości liczbowych i "ekonomicznych" nie może – z korzyścią dla Strony – ocenić jej oświadczeń. Tym bardziej, ze jak wynika z zestawienia deklaracji z rubryki 11 formularza i rubryki 10, Skarżącemu pozostaje, po zaspokojeniu miesięcznych kosztów utrzymania, kwota 500 zł. Referendarz sadowy nie doszukał się powodów, czemu Skarżący z tej (wolnej) kwoty nie zamierza wygospodarować środków na poczet wpisu od skargi w wysokości 100,- zł, lecz dąży do obciążenia tymi kosztami społeczeństwa. 4) Dlatego, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., należy zadecydować jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło