III SA/Wa 1708/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na rozstrzygnięcia Burmistrza W. w przedmiocie opłaty skarbowej za wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 22 maja 2013 r. Skarżący – A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcia Burmistrza W. W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, że nie zgadza się z odmową umorzenia opłaty skarbowej w kwocie 17 zł. W związku z tym, że skarga została skierowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z 5 czerwca 2013 r. została przekazana do Burmistrza W. w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt sprawy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Urząd W. udzielił odpowiedzi na skargę, w której wniósł o jej oddalenie, jednocześnie nadesłał akta sprawy. Zarządzeniem z dnia 25 lipca 2013 r. akta administracyjne na podstawie art. 62 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." oraz § 21 Zarządzenia Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalania zasad biurowości w sądach administracyjnych zostały odesłane organowi w celu ich uporządkowania oraz nadesłania zwrotnego potwierdzenia odbioru przez Skarżącego decyzji Burmistrza W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...], którą organ podtrzymał stanowisko zawarte w decyzji z [...] kwietnia 2013 r. nr [...]. W decyzji z [...] maja 2013 r. Burmistrz W. wskazał, że obowiązek wniesienia opłaty skarbowej powstał z chwilą złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia o wpisie do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i wynosi 17 zł. Wyjaśnił, że skoro ww. zaświadczenie nie zostało Skarżącemu wydane to nie jest zasadne umorzenie opłaty skarbowej od niedokonanej czynności urzędowej. Pismem z dnia 7 sierpnia 2013 r. Burmistrz W. przekazał akta sprawy oraz wyjaśnił, że nie jest w posiadaniu zwrotnego potwierdzenia odbioru przez Skarżącego decyzji z [...] maja 2013 r. nr [...] w związku z czym wszczęto reklamację w powyższej sprawie do Poczty Polskiej. W dniu 23 września 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo Burmistrza W. wraz z oryginałem odpowiedzi Poczty Polskiej na reklamację, z którego wynika, że reklamowana przesyłka została w dniu 17 maja 2013 r. zwrócona z adnotacją "adresat nie przebywa w [...]", następnie w dniu 20 maja 2013 r. przesyłka została doręczona do Urzędu W. a odbiór pokwitowała osoba upoważniona. W związku z tym, że Skarżący w skardze w sposób jednoznaczny nie wskazał co jest jej przedmiotem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 26 listopada 2013 r. wezwał Skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania braków formalnych skargi poprzez wskazanie czy jego pismo z dnia 22 maja 2013 r. jest skargą uregulowaną w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) i dotyczy zaniedbania lub nienależytego wykonania zadań poprzez organ administracyjny czy też jest skargą wniesioną w trybie przepisów p.p.s.a. i dotyczy bezczynności organu. Jednocześnie wezwanie zawierało informację, że jeżeli jego pismo jest skargą na bezczynność organu to należy wskazać jakiego wniosku Skarżącego organ nie rozpatrzył oraz wskazać organ, który postaje w bezczynności. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zawierało pouczenie, że ich nieusunięcie we wskazanym terminie, spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została zwrócona do Sądu w dniu 29 listopada 2013 r. z adnotacją, że Skarżący w dniu 18 czerwca 2013 r. został zwolniony z [...]. W związku z powyższym pismem z 9 grudnia 2013 r. Sąd zwrócił się do Centrum Personalizacji Dokumentów MSW Wydział Ochrony Informacji Niejawnych o wskazanie danych adresowych Skarżącego W dniu 27 grudnia 2013 r. do Sądu wpłynęła informacja z Centrum Personalizacji Dokumentów MSW wskazująca na dane adresowa Skarżącego. W związku z ustaleniem danych adresowych Skarżącego pismem z 31 grudnia 2013 r. Skarżący został po raz kolejny wezwany do usunięcia braków formalnych skargi tak jak w wezwaniu z dnia 26 listopada 2013 r. Wezwanie powyższe zostało skierowane na adres wskazany przez Centrum Personalizacji Dokumentów MSW tj. W. ul: [...] W. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wskazanego wyżej wezwania wynika, że korespondencja ta została doręczona w dniu 7 stycznia 2013 r. dorosłemu domownikowi – siostrze Skarżącego (zwrotne potwierdzenie odbioru k. – 42 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zaakcentować trzeba, że osoba wnosząca skargę do sądu powinna dbać o swoje interesy, w tym również mieć świadomość, że wszczynając postępowanie sądowo administracyjne będą do niej kierowane przesyłki z sądu. Za zachowanie zawinione strony traktuje się nie tylko jej działanie, któremu przypisać można winę umyślą, ale również takie, które nosi cechy niedbalstwa. Skarżący w skardze jako adres do korespondencji wskazał adres [...], w którym przebywał w dniu wniesienia skargi jednak jak wynika z akt sprawy Skarżący w dniu [...] czerwca 2013 r. został zwolniony z [...] i przesyłki kierowane do niego na wskazany adres niepojęte przez Skarżącego wracały do Sądu. Skarżący nie powiadomił Sądu o zmianie adresu do korespondencji w związku z czym Sąd korespondencję zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi skierował na adres wskazany przez Centrum Personalizacji Dokumentów MSW. Wezwanie do usunięcia braków formalnych zawierało pouczenie, że nieusunięci braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Jak wynika z akt sprawy wezwanie to zostało doręczone na wskazany adres, a odbiór przesyłki pokwitował w dniu 7 stycznia 2013 r. dorosły domownik tj. siostra Skarżącego. Ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi biegł zatem od dnia 8 stycznia 2013 r. i upłynął w dniu 14 stycznia 2013 r. Skarżący do dnia dzisiejszego nie uzupełnił braków formalnych skargi tym samym nie wskazał co było przedmiotem jego skargi. Wobec braku odpowiedzi Skarżącego a także wobec niejasnego wskazania w skardze Sąd nie mógł domniemywać czy pismo Skarżącego z dnia 22 jaja 2013 r. jest skargą uregulowaną w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego i dotyczy zaniedbania lub nienależytego wykonania zadań przez organ administracji czy też jest skargą wniesioną w trybie przepisów p.p.s.a. i dotyczy bezczynności organu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 58 § 3 p.p.s.a postanowił skargę odrzucić.