III SA/Wa 1713/11

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i 40/100), w tym: tytułem opłaty kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i 40/100) Postanowieniem z 5 sierpnia 2011 r. zwolniono Skarżącego J. M. od kosztów sądowych oraz ustanowiono na jego rzecz adwokata, którym wyznaczony został M.S.. Tenże w piśmie z 19 grudnia 2011 r. zgłosił wniosek o przyznanie wynagrodzenia, oświadczając, że nie zostało ono zapłacone w całości ani w części. Wniosek ten ponowił następnie stawający na rozprawie w dniu 20 stycznia 2012 r. adwokat D.G., któremu wyznaczony pełnomocnik udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego. Wyrokiem z 1 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej: "rozporządzenie"). W niniejszej sprawie wynagrodzenie to wynosi 180 zł, co wynika z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia. Przedmiotem zaskarżenia jest tu bowiem należność pieniężna, gdyż zaskarżoną do Sądu decyzją wymierzono Skarżącemu podatek od nieruchomości w kwocie 664 zł. Jednocześnie stawka ta podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.