III SA/Wa 1713/12

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie 1. Skarżąca H.D. zwróciła się na formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując, że jedynym jej źródłem utrzymania jest wynagrodzenie w kwocie 2.700 zł. Wynagrodzenie to jest aktualnie zajęte przez urząd skarbowy i kwota wolna od zajęcia ledwo wystarcza na utrzymanie Skarżącej i jej córki, z którą zamieszkuje. Córka studiuje w systemie zaocznym, pozostaje bez pracy i prawa do zasiłku. Do dnia zajęcia wynagrodzenia Skarżąca spłacała kredyt zaciągnięty na remont zakupionego mieszkania. Poza mieszkaniem i nieruchomością rolną Skarżąca nie posiada żadnego majątku. W dołączonym do formularza piśmie pełnomocnik Skarżącej wyjaśnił, że w ramach wszczętego postępowania egzekucyjnego zajęto wszystkie rachunki bankowe Skarżącej, na dowód czego przedstawiono stosowne zawiadomienia. 2. Wykonując wezwanie referendarza sądowego pełnomocnik przesłał zaświadczenie o zarejestrowaniu córki Skarżącej jako osoby bezrobotnej, bez prawa do zasiłku, zaświadczenie o uiszczeniu czesnego i pobieraniu nauki, zeznanie podatkowe, pisma w sprawie zajęcia rachunków bankowych. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: 3. Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Treść art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że istnienie powyższej przesłanki powinna wykazać strona ubiegająca się o prawo pomocy. Powinna ona zatem przedstawić swoją sytuację rodzinną, majątkową i dochody w taki sposób, by z przedłożonych przezeń dowodów i złożonych wyjaśnień wynikało, iż mimo ograniczenia wydatków do minimum niezbędnego dla zaspokojenia potrzeb życiowych, nie jest w stanie zaoszczędzić środków na koszty sądowe. Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca tylko w części wywiązała się z nałożonego nań przez referendarza sądowego w wezwaniu z 11 czerwca 2012 r. obowiązku przedłożenia dodatkowych informacji i dokumentów. Trudno nie odnieść wrażenia, że przedstawiła ona jedynie takie dokumenty, które jednostronnie mają świadczyć o trudnej sytuacji materialnej (pozostawanie córki bez pracy i prawa do zasiłku, ponoszenie wydatków z tytułu czesnego, obciążenie rachunków bankowych zajęciami egzekucyjnymi, wysokość osiągniętego w 2011 r. dochodu). Skarżąca zignorowała natomiast obowiązek przedłożenia dokumentów, które potencjalnie mogłyby ujawnić jej aktywa. I tak nie podała czy uzyskuje dochód z nieruchomości rolnej, czy też z zakupionego w 2007 r. mieszkania. Nie ujawniła także wysokości wydatków. Nie wskazała wysokości zadłużenia kredytowego i raty miesięcznej spłacanego kredytu (w zamian za to przedstawiła pisma w sprawie zajęć egzekucyjnych dokonanych na rachunkach bankowych, co dostatecznie obrazują stosowne zawiadomienia). Nie udzieliła informacji o wysokości wynagrodzenia wypłaconego na rzecz pełnomocnika. Nie przesłała wyciągów bankowych oraz dokumentu potwierdzającego wysokość otrzymywanego obecnie wynagrodzenia (oświadczyła tylko, że po zajęciu egzekucyjnym kwota wpisu od skargi w wysokości 1.500 zł przewyższa aktualny dochód). W tej sytuacji nie można przyjąć, że Skarżąca dołożyła wszelkich starań, by w sposób pełny zobrazować swoją sytuację finansową, a w konsekwencji wykazać zasadność złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zwłaszcza jeśli uwzględni się to, że przy deklarowanym dochodzie z wynagrodzenia, fakcie jego zajęcia, zadłużeniu kredytowym, braku zatrudnienia córki Skarżącej, była ona w stanie dokonać w lutym 2012 r. jednorazowej opłaty z tytułu czesnego za studia w kwocie 2.100 zł (podobna sytuacja miała miejsce we wrześniu 2011 r.). Z tych względów wniosek Skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych należało załatwić odmownie. Jak bowiem wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 11 stycznia 2011 r. (II FZ 643/10) niedostarczenie żądanych przez sąd danych, przedstawienie ich w sposób niekompletny, mało czytelny powoduje, że oświadczenie wnioskodawcy pozostaje niepełne, niewystarczające do wydania pozytywnego dlań rozstrzygnięcia. Niedopełnienie więc w całości lub w części obowiązku złożenia przez stronę dodatkowego oświadczenia uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.