III SA/Wa 1714/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-10-16

Skład orzekający: Grażyna Nasierowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w postępowaniu administracyjnosądowym, w sytuacji gdy nie stwierdzono obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, skutkuje umorzeniem postępowania?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe, ponieważ skarżący skutecznie cofnęli skargę. Zgodnie z art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Ponieważ w niniejszej sprawie nie stwierdzono takich przesłanek, cofnięcie skargi było dopuszczalne i skutkowało umorzeniem postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
B. S. i J. S. wnieśli skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. Następnie skarżący, zarówno osobiście, jak i przez pełnomocnika, kilkukrotnie cofali swoje skargi. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono umorzyć postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg B. S. i J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. postanawia umorzyć postępowanie sądowe Skarżący B. S. i J. S. wnieśli (każdy z byłych małżonków z osobna oraz wspólnie przez pełnomocnika) skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2009 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. Do skarg dołączyli formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skargi powyższe wpłynęły do organu w dniach 10 i 11 września 2009 r. Następnie pismami z 15 września 2009 r. Skarżący cofnęli skargi złożone osobiście i przez pełnomocnika, odwołując jednocześnie udzielone mu wcześniej pełnomocnictwo. 5 października 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej przekazał Sądowi skargi Skarżących wraz z pismami je cofającymi. Pismami z 12 października 2009 r. nowo ustanowiony pełnomocnik Skarżących ponownie wycofał skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie stwierdził, aby w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi. Z tego względu Sąd postanowił umorzyć postępowanie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z tej też przyczyny wnioski Skarżących o przyznanie prawa pomocy Sąd uznał za bezprzedmiotowe.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło