III SA/Wa 1714/09
PostanowienieWSA w Warszawie2009-10-16
Skład orzekający: Grażyna Nasierowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w postępowaniu administracyjnosądowym, w sytuacji gdy nie stwierdzono obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, skutkuje umorzeniem postępowania?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe, ponieważ skarżący skutecznie cofnęli skargę. Zgodnie z art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Ponieważ w niniejszej sprawie nie stwierdzono takich przesłanek, cofnięcie skargi było dopuszczalne i skutkowało umorzeniem postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
B. S. i J. S. wnieśli skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. Następnie skarżący, zarówno osobiście, jak i przez pełnomocnika, kilkukrotnie cofali swoje skargi. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Postanowiono umorzyć postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg B. S. i J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. postanawia umorzyć postępowanie sądowe
Skarżący B. S. i J. S. wnieśli (każdy z byłych małżonków z osobna oraz wspólnie przez pełnomocnika) skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2009 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. Do skarg dołączyli formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Skargi powyższe wpłynęły do organu w dniach 10 i 11 września 2009 r.
Następnie pismami z 15 września 2009 r. Skarżący cofnęli skargi złożone osobiście i przez pełnomocnika, odwołując jednocześnie udzielone mu wcześniej pełnomocnictwo.
5 października 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej przekazał Sądowi skargi Skarżących wraz z pismami je cofającymi.
Pismami z 12 października 2009 r. nowo ustanowiony pełnomocnik Skarżących ponownie wycofał skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi.
Z tego względu Sąd postanowił umorzyć postępowanie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Z tej też przyczyny wnioski Skarżących o przyznanie prawa pomocy Sąd uznał za bezprzedmiotowe.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło