III SA/Wa 1715/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić na jego rzecz adwokata Skarżący M. M. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, powołując się na zły stan zdrowia. Od 2002 r. choruje on mianowicie na [...] . Nadto jest uzależniony od [...] . Stan jego zdrowia był źródłem zaciąganych długów i dezorganizacji życia osobistego i społecznego. Skarżący nie posiada żadnego majątku i utrzymuje się z renty w wysokości 846 zł netto. Do kosztów utrzymania zaliczył m. in. bilet miesięczny (98 zł), środki czystości (40 zł), leki (130 zł), opłatę za pokój (200 zł), żywność (378,62 zł). Nadto przedstawił szczegółowe zestawienie swoich licznych zobowiązań (łącznie ponad 200.000 zł) oraz orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Jak bowiem wynika z przedłożonych dokumentów Skarżący jest osobą chorą – leczy się psychiatrycznie. Z tego powodu orzeczono wobec niego umiarkowany stopień niepełnosprawności. Jedynym źródłem jego utrzymania jest renta wynosząca nieco ponad 846 zł. Uznać zatem należało, iż Skarżący wykazał, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jego rzecz adwokata. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.