III SA/Wa 1717/14

Dnia 14 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2014 r. wniosku S. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką oraz drugim członkiem zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych, podatku dochodowym od osób prawnych, podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2007 i 2008 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżący – S. M., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką oraz drugim członkiem zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych, podatku dochodowym od osób prawnych, podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2007 i 2008 r. W skardze Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że charakter zarzutów podniesionych w skardze jak i uchybień w postępowaniu organów podatkowych, może mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem podjęcie przez organy podatkowe czynności zmierzających do wyegzekwowania należności wynikających z zaskarżonej decyzji, w sytuacji uznania zarzutów Skarżącego za zasadne, wyrządziłoby mu znaczną szkodę. Skarżący jest przeciętnym obywatelem, zarabiającym od 4.000 zł do 5.000 zł netto miesięcznie z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Ma dwoje dzieci, z których jedno - małoletni syn, cierpi od urodzenia na [...] i ma orzeczoną niepełnosprawność do dnia [...] października 2015 r. Niepełnosprawny syn wymaga stałej opieki lekarskiej - częstych, nawet kilku miesięcznych, wizyt w szpitalu oraz [...]. Syn Skarżącego przyjmuje leki, których miesięczny koszt to 200-300 zł, odbywa po 8 wizyt miesięcznie u [...], co kosztuje miesięcznie łącznie około 720 zł oraz przyjmuje dietę bezglutenową, której koszt to około 1.000 zł miesięcznie. Synowi Skarżącego, decyzją Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] grudnia 2010 r. przyznano zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł. Żona Skarżącego uzyskuje miesięczny dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 2.000 zł brutto. W ocenie Skarżącego powyższe okoliczności wskazują, że egzekucja należności wynikających z zaskarżonej decyzji spowoduje, iż Skarżącemu zabraknie środków finansowych na leczenie dziecka bądź inne, zwykłe potrzeby rodzinne. Zrodzi to trudne do odwrócenia skutki i szkodę w postaci dalszej utraty zdrowia niepełnosprawnego syna Skarżącego. Doświadczenie życiowe wskazuje przy tym, iż organ egzekucyjny rozpocznie egzekucję ze wszystkich dostępnych składników majątku Skarżącego. Z kolei wysokość wymaganych należności świadczy o tym, że egzekucja ta zostanie skierowana do takich składników majątku Skarżącego, które przedstawiają znaczną wartość. W przypadku zaś uchylenia zaskarżonej decyzji i zwrotu wyegzekwowanego zobowiązania, odzyskanie tych samych składników majątku, w świetle obowiązujących przepisów dotyczących egzekucji, będzie niemożliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejszej Sąd stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącego we wniosku, choć nie wszystkie, dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na wstępie wyjaśnić należy jednakże - odnosząc się do argumentacji Skarżącego, że charakter zarzutów podniesionych w skardze jak i uchybień w postępowaniu organów podatkowych, może mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zatem podjęcie czynności zmierzających do wyegzekwowania należności, w sytuacji uznania zarzutów za zasadne, wyrządziłoby Skarżącemu znaczną szkodę – iż, przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie dokonuje oceny prawidłowości i legalności zaskarżonej decyzji, jako, że przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a, nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r. o sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04). Argumentacja Skarżącego w powyższym zakresie była zatem bez znaczenia w niniejszym postępowaniu wpadkowym. Sąd, dokonując oceny zasadności wniosku Skarżącego, wziął przede wszystkim pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego, którego decyzja ta dotyczy. Kwota ta wynosi około 300.000 zł, co jest kwotą znaczną w zestawieniu z dochodami Skarżącego i jego sytuacją majątkową oraz w szczególności rodzinną. Skarżący wraz z żoną uzyskują co prawda dochód na poziomie 5.000-6.000 zł miesięcznie, jednakże ponoszą również wydatki związane z leczeniem niepełnosprawnego syna. Skarżący określił wydatki te na kwotę około 2.000 zł, jednakże, uwzględniając zasady logiki i doświadczenia życiowego, nie sposób nie zauważyć, że leczenie schorzeń [...], szczególnie u dzieci, może wymagać nieprzewidzianych i nagłych wydatków – nawet w znacznej wysokości. W związku z powyższym Sąd podzielił stanowisko Skarżącego, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, zanim jej legalność zostanie zbadana przez Sąd, może mieć zdecydowanie negatywny wpływ na możliwości utrzymania się Skarżącego i jego rodziny, a przede wszystkim na ograniczenie możliwości finansowania leczenia syna z wadą serca, co może doprowadzić do pogłębienia się stopnia niepełnosprawności dziecka. Okoliczność taka bez wątpienia wypełnia przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zarówno przesłankę znacznej szkody, w tym konkretnym przypadku niemajątkowej, oraz przesłankę trudnych do odwrócenia skutków, bowiem późniejszy zwrot wyegzekwowanego zobowiązania nie przywróci rzeczy do stanu pierwotnego. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.