III SA/Wa 1728/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędziowie sędzia WSA Bożena Dziełak, sędzia WSA del. Marek Kraus (sprawozdawca), Protokolant ref. staż. Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę 1. Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia, przez K. Sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: "Skarżąca"), odwołania od decyzji Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] lutego 2013 r., znak: [...]. Powyższe postanowienie zostało wydane na podstawie następującego stanu faktycznego: Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: "Prezes Zarządu PFRON") decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. określił Skarżącej wysokość zobowiązań z tytułu obowiązkowych wpłat na PFRON, w związku z nieterminowym przekazaniem środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych w kwocie 1.803 zł za maj 2012 r. oraz wysokość zobowiązań z tytułu obowiązkowych wpłat na PFRON, w związku z niezgodnym z ustawą wykorzystaniem środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych w kwocie 12.177 zł za maj 2012 r. Decyzję doręczono Skarżącej w dniu 22 lutego 2013 r. Następnie w dniu 11 marca 2013 r. Skarżąca nadała w placówce pocztowej odwołanie z dnia 7 marca 2013 r. od ww. decyzji. 2. Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia przez Skarżącą odwołania od decyzji Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] lutego 2013 r. W uzasadnieniu wskazał, iż decyzja Prezesa Zarządu PFRON z [...] lutego 2013 r. została doręczona Skarżącej w dniu 22 lutego 2013 r. Odwołując się do treści art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) - dalej: "O.p.", wskazał, iż termin na wniesienie odwołania od ww. decyzji upływał w dniu 8 marca 2013 r. Skarżąca natomiast wniosła odwołanie w dniu 11 marca 2013 r. Organ odwoławczy stwierdził, że Skarżąca składając odwołanie z uchybieniem terminu nie zwróciła się do organu o jego przywrócenie, co oznaczało konieczność orzeczenia, iż uchybiła terminowi do jego złożenia. 3. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie z dnia [...] maja 2013 r., Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu skargi wskazała, że przyczyną niedochowania terminu była nieobecność Prezesa Spółki, który od dnia 25 lutego 2013 r. do dnia 15 kwietnia 2013 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, co uniemożliwiło mu sporządzenie i wysłanie odwołania w ustawowym terminie. Zdaniem Skarżącej, nie można przepisać jej winy za uchybienie terminu do wniesienia odwołania, bowiem było ono wynikiem nagłego i niespodziewanego zdarzenia losowego, którego nie dało się przewidzieć. Wyjaśniła, iż znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, spowodowanej pogorszeniem koniunktury gospodarczej i niekorzystnymi wyrokami sądowymi. Nie zatrudnia żadnego pracownika a Sąd Rejonowy w R. oddalił jej wniosek o ogłoszenie upadłości. Skarżąca wskazała, że z uwagi na absencję chorobową Prezesa jej Zarządu, wysyłka odwołania została powierzona osobie postronnej, która nie była świadoma powagi sytuacji i przesyłkę zawierająca odwołanie od ww. decyzji nadała dopiero w dniu 11 marca 2013 r. 4. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się zarzutów skargi, wskazał, iż skutki niedopełnienia czynności przez osobę, której zlecono wysłanie odwołania obciążają stronę. Ponadto nie tylko wina strony, lecz również innych osób, w tym pracownika lub osoby wykonującej określone czynności na rzecz strony, wyłącza możliwość przywrócenia terminu (wyrok NSA z 23 września 2004 r., FSK 502/04). Minister Pracy i Polityki Społecznej odnosząc się do argumentu Skarżącej jakoby o fakcie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania dowiedziała się w dniu otrzymania zaskarżonego postanowienia, stwierdził, że nie dochowała ona 7-dniowego, nieprzywracalnego terminu do wniesienia podania, liczonego od momentu ustania przyczyny uniemożliwiającej złożenie odwołania w przepisanym terminie. Organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do złożenia odwołania zostało doręczone w dniu 13 maja 2013 r., a wniosek o przywrócenie terminu, został nadany dopiero w dniu 7 czerwca 2013r. Wniosek ten został rozpatrzony przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej negatywnie (postanowienie z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...]). W ocenie organu, Skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 5.1. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ,,p.p.s.a.", sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia we wskazanym zakresie należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 5.2. W sprawie niniejszej zaskarżono postanowienie, którym organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania, a każde, nawet nieznaczne, przekroczenie terminu zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Uchybienie ustawowemu terminowi powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Doręczenie decyzji w sposób skuteczny stanowi nadto warunek rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia od niej odwołania, co oznacza, iż niezbędne jest stwierdzenie w sposób niewątpliwy daty doręczenia decyzji. 5.3. Mając powyższe na uwadze, należało w pierwszej kolejności zbadać, czy decyzję Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] lutego 2013 r., od której wniesiono odwołanie, doręczono Skarżącej w dacie wskazanej przez organy czyli 22 lutego 2013 r. Sąd dokonując analizy akt administracyjnych sprawy stwierdził, że w niniejszej sprawie decyzję doręczono skutecznie Skarżącej w dniu 22 lutego 2013 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru decyzji (karta 200 akt administracyjnych). Ponadto należy zaznaczyć, że zgodnie art. 210 § 1 pkt 7 O.p. decyzja niniejsza zawierała pouczenie o terminie i trybie odwoławczym, wskazanym w art. 223 § 2 pkt 1 O.p., z którego wynika, iż odwołanie wnosi się do Ministra Pracy i Polityki Społecznej za pośrednictwem organu pierwszej instancji Prezesa Zarządu PFRON, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Zatem 14 - dniowy termin do wniesienia odwołania, rozpoczął swój bieg w dniu 23 lutego 2013 r. i upłynął w dniu 8 marca 2013 r., natomiast odwołanie od zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji zostało nadane w Urzędzie Pocztowym dopiero w dniu 11 marca 2013 r., a więc Skarżąca przekroczyła ustawowy termin warunkujący skuteczność odwołania. Zgodnie więc z art. 228 § 1 pkt 2 O.p. organ podatkowy stwierdził w drodze postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. 5.4. Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania powoduje zamknięcie drogi do dalszego rozpatrywania sprawy. Jeżeli organ drugiej instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu. Uchybienie terminu nie podlega żadnym ocenom ani stopniowaniu skali tego naruszenia. Nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu stanowi jego uchybienie i obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia w tym zakresie, chyba że strona domaga się przywrócenia uchybionego terminu, a wniosek ten zostanie uwzględniony. Jednakże wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został złożony przez Skarżącą w dniu 7 czerwca 2013r. a więc po wydaniu i doręczeniu zaskarżonego postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy nie uwzględnił wniosku Skarżącej z dnia 7 czerwca 2013 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej odmówił bowiem Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji argumenty podnoszone w skardze, a dotyczące choroby prezesa zarządu Skarżącej, braku zatrudnienia pracowników, powierzeniu wysyłki odwołania osobie postronnej, nie mogą stanowić argumentu przemawiającego za uwzględnieniem skargi na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. 5.5 Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę .