III SA/Wa 173/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. P. [...] "J." na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu nieterminowej wpłaty środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych na rachunek bankowy postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w punkcie trzecim sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2009r. sygn. akt III SA/Wa 173/09 w ten sposób, że sformułowanie "Dyrektora Izby Skarbowej w W." zastąpić sformułowaniem "Ministra Pracy i Polityki Społecznej". Wyrokiem z dnia 28 maja 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 173/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2008 r. w przedmiocie określenia Skarżącemu – J. D. P. [...] "J." wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu nieterminowej wpłaty środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych na rachunek bankowy wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji. W punkcie trzecim wyroku zasądzono na rzecz Skarżącego od organu zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 10.511 zł. Czyniąc to Sąd błędnie oznaczył jednak organ zobowiązany do zwrotu Skarżącemu kosztów postępowania sądowego, wskazując na Dyrektora Izby Skarbowej w W. Zaskarżona w sprawie decyzja z dnia [...] grudnia 2008 r. została wydana przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Skargę na ww. decyzję wniesiono za pośrednictwem tego właśnie organu, on też przesłał do Sądu akta administracyjne oraz odpowiedź na skargę. Uwzględniając powyższe nie ulega zatem wątpliwości, iż organem zobowiązanym do zwrotu Skarżącemu kosztów postępowania sądowego jest Minister Pracy i Polityki Społecznej, a nie - jak błędnie wskazał Sąd - Dyrektor Izby Skarbowej w W. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl natomiast art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Powołane wcześniej okoliczności wskazują, iż w punkcie trzecim sentencji wyroku Sądu z 28 maja 2009 r. wystąpiła oczywista omyłka, w związku z czym zasadne było jego sprostowanie. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – Komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.