III SA/Wa 1730/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Płusa (sprawozdawca), Sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant st. sekr. sąd. Alicja Bogusz, po rozpoznaniu w dniu 18 października 2010 r. na rozprawie sprawy ze skarg P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2008 r. Nr [...], Nr [...], Nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 16.443 zł ( słownie: szesnaście tysięcy czterysta czterdzieści trzy złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Trzema decyzjami z dnia [...] września 2008 r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy trzy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] lipca 2008 r. określające P. sp. z o.o. w W. - zwanej dalej "Skarżącą", prawidłową wysokość podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych wskazanymi w decyzjach zgłoszeniami celnymi z 2001 r. Powodem ich wydania było obniżenie wartości celnej importowanych towarów skutkujące zmniejszeniem podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji jego określeniem w wysokości niższej niż zadeklarowana w zgłoszeniach celnych. Przedmiotem sporu w sprawie było m.in. to, czy dopuszczalne jest w każdym czasie orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę. Zdaniem organów podatkowych, taka sytuacja jest możliwa. Skoro bowiem zobowiązanie wygasło wskutek zapłaty, nie mogło wygasnąć po raz drugi wskutek przedawnienia. Po zapłacie podatku termin przedawnienia już nie biegnie. Organ odwoławczy może jednak wydać jedną z decyzji określonych w art. 233 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. Z poglądem tym nie zgodziła się Skarżąca, która zaskarżyła powyższe decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Na rozprawie w dniu 16 czerwca 2009 r. Sąd - działając na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a." - postanowił połączyć sprawy o sygn. akt III SA/Wa 3123/08, III SA/Wa 3124/08 oraz III SA/Wa 3125/08 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzić je pod wspólną sygnaturą III SA/Wa 3123/08. Sąd jednocześnie postanowieniem z dnia 16 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3123/08 zawiesił postępowanie sądowe. Sąd uznał, iż wykładnia przepisów dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny na użytek sprawy I FSK 400/09 (m.in. w przedmiocie możliwości prowadzenia postępowania po upływie terminu przedawnienia, jeżeli zobowiązanie podatkowe wcześniej wygasło na skutek zapłaty) będzie miała wpływ także na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Sąd postanowieniem z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 3123/08 podjął zawieszone postępowanie sądowe. Wraz przesłaniem odpisu postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania poinformowano strony o nadaniu sprawie nowej sygnatury - III SA/Wa 1730/10. Trzema decyzjami z dnia [...] października 2010 r. Dyrektor Izby Celnej, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił w całości skargi Skarżącej i zgodnie z żądaniem uchylił własne decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Decyzje te doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 12 października 2010 r. Powołany wyżej art. 54 § 3 p.p.s.a. stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co też Dyrektor Izby Celnej uczynił wydając decyzje z dnia [...] października 2010 r. Z chwilą ich doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej przestały więc istnieć przedmioty skarg, jakimi były decyzje z dnia [...] września 2008 r. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Wobec powyższego, postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe podlega w niniejszej sprawie umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym postanowiono w pkt 1 sentencji. O kosztach sądowych orzeczono na postawie art. 201 § 1 p.p.s.a.