III SA/Wa 1731/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska, po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 1731/12 w sprawie ze skarg E. F. i A. F. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]marca 2012 r. nr [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 1731/12 oddalił skargi E. F. i A. F. (dalej: "Skarżący") na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]marca 2012 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono adw. K. R. (pełnomocnikowi Skarżących) w dniu 12 marca 2013 r. W dniu 12 kwietnia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik Skarżących wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną pełnomocnika Skarżących z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżących w dniu 8 maja 2013 r. Wnioskiem z dnia 15 maja 2013 r. pełnomocnik Skarżących wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając wniosek wskazał, że z powodu kłopotów natury zdrowotnej, osobistej i zawodowej w okresie, kiedy upływał termin do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, był w stanie psychicznym powodującym czasowe wydatne ograniczenie jego zdolności postrzegania, rozumienia i analizowania, wywołującym błędy logiczne, w tym błędy rachunkowe (wywołujące m.in. błąd w obliczeniu 30 dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sposób prawidłowy). Podał, że zgodnie z orzecznictwem "nie można poczytać za zawinione działanie strony polegającego na zwlekaniu z dokonaniem czynności procesowej do ostatniego dnia terminu. Jeśli zdarzenie uniemożliwiające dochowanie terminu nastąpiło w ostatnim dniu biegu terminu, musi być ono uznane za okoliczność usprawiedliwiającą przywrócenie terminu i nie można czynić stronie zarzutu, ze nie mogła czy powinna była czynności tej dokonać wcześniej." Wskazał także, że termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu należy liczyć od 8 maja 2013 r., tj. od dnia w którym zostało mu doręczone ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2013 r., ponieważ w tym dniu dowiedział się, że skarga kasacyjna została złożona po terminie do jej wniesienia. Pismem z dnia 15 maja 2013 r. adw. M. Z (nowy pełnomocnik Skarżących) również zwróciła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt I OZ 723/11 wskazała, że o zawinieniu strony nie można mówić, gdy do uchybienia terminu doszło w rezultacie nieumyślnej omyłki wyznaczonego adwokata, przy czym samo uchybienie nastąpiło w istocie profesjonalnego pełnomocnika, a raczej na skutek nieszczęśliwego zbiegu okoliczności. Podkreśliła także, że "uchybie wymogom czynności procesowej przez pełnomocnika samo przez się nie może stanowić podstawy przywrócenia terminu, chyba, że uchybienie nastąpiło na skutek okoliczności od niego niezależnych" (Kodeks postępowania administracyjnego z orzecznictwem, Gdańsk 2000, s. 156). W ocenie pełnomocnik okoliczności, które miały wpływ na uchybienie przez adw. K. R. terminowi, były od niego niezależne, jak również w żaden sposób niezawinione przez jego mocodawców. W dniu 20 maja 2013 r. do Sądu wpłynęło zaświadczenie wystawione przez dr Z. D.( [...]) z którego wynika, że adw. K. R. leczył się od 2010 r. u innego lekarza [...]z powodu [...]. W 2012 r. zgłosił się do dr Z. D. z prośbą o pomoc [...]. W dniu 11 kwietnia 2013 r. adw. K. R. poprosił o pilną konsultację i pomoc w związku z trudnościami osobistymi i problemami w sferze zawodowej, które doprowadziły do kryzysu [...]. Ujawniał [...], problemy ze [...], [...],[...],[...], zaburzenia snu. W ocenie dr Z.D. w takim stanie [...] adw. K. R. nie był wstanie wypełniać obowiązków zawodowych. Dlatego też zalecił mu wycofanie się z aktywności zawodowej, izolację od bieżącego stresu oraz leczenie farmakologiczne do czasu ustabilizowania się [...],[...]i [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek Skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. W dziale III rozdział 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) szczegółowo określono warunki, zasady i tryb postępowania w sytuacjach uchybienia terminu oraz określono przesłanki warunkujące dopuszczalność jego przywrócenia. W świetle art. 86 § 1 i 3 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym i przysługuje na nie zażalenie. Podkreślić należy, że przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalne. Najważniejszą przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w jego uchybieniu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody uniemożliwiającej dokonania czynności procesowej nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Odnosząc powyższe wymogi do sprawy niniejszej należy wskazać, że pełnomocnik Skarżących nie dokonał czynności w terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 11 kwietnia 2013 r. (czwartek). Skarżący wskazał, że przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej był jego zły stan [...] powodujący czasowe ograniczenie jego [...], wywołujący błędy logiczne, w tym błędy rachunkowe (wywołujące m.in. błąd w obliczeniu 30 dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sposób prawidłowy). Na uprawdopodobnienie powyższych okoliczności pełnomocnik nadesłał zaświadczenie, w którym [...]dr Z. D.potwierdził, że w dniu 11 kwietnia 2013 r. (tj. w dniu kiedy upływał termin do wniesienia skargi kasacyjnej) adw. K. R.z uwagi na swój [...]nie był wstanie wypełniać obowiązków zawodowych. Z zaświadczenia także wynikało, że lekarz zalecił aby pełnomocnik Skarżących wycofał się z aktywności zawodowej, do czasu ustabilizowania się [...],[...]i [...]. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że pełnomocnik Skarżących uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło nie z jego winy. Z tego też względu, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.