III SA/Wa 1732/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska, po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S.A. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia odrzucić wniosek Pismem z dnia 13 maja 2011 r. K. S.A. z siedzibą w W. dalej jako Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż uchybiła terminowi do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. w sprawie [...] ponieważ wiedzę o uchybieniu terminu uzyskała 9 kwietnia 2011 r. Zaznaczyła, iż kserokopię zaskarżonej decyzji otrzymała w dniu 9 maja 2011 r. Podniosła, iż po wydaniu decyzji w sprawie określenia wysokości podatku od czynności cywilnoprawnych wydana została przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w dniu [...] stycznia 2011 decyzja w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w tym podatku. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. w sprawie dotyczącej określenia wysokości podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży udziałów doręczona została Skarżącej w dniu 9 kwietnia 2010 r. Ze względu na brak wiedzy o rozpoznaniu odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia [...] stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżącej kontaktował się w początku maja 2010 w sprawie wydania decyzji w zakresie stwierdzenia nadpłaty i uzyskał informację, że termin rozpoznania sprawy będzie przedłużony do końca czerwca 2010 mimo, że w miesiącu marcu 2010 wydano postanowienie w trybie art.200 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze. zm. dalej jako O.p.). Wobec braku informacji pisemnej w zakresie rozpoznania sprawy, po rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia wysokości podatku do czynności cywilnoprawnych pełnomocnik Skarżącej zwrócił się telefonicznie o informację w tym zakresie. W związku z powyższym uzyskał wiedzę, iż decyzja w sprawie była wydana [...] kwietnia 2010 r., a decyzję pozostawiono wobec niepodjęcia w aktach ze skutkiem doręczenia. Pełnomocnik Skarżącej zaznaczył, iż na przesyłce zawierającej zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] jest adnotacja "mieszkanie zamknięte nie podjęto w terminie" zaś awizowanie wpisano na 21 kwietnia 2010 i powtórnie 29 kwietnia 2010. W ocenie pełnomocnika Skarżącej informacja o pozostawieniu w skrzynce pocztowej jest nieprawdziwa, ponieważ takowej dla kancelarii nie ma zaś korespondencja jest doręczana bezpośrednio w godzinach pracy lub w razie dotarcia przesyłki poza godzinami pracy, co zdarza się niezmiernie rzadko pozostawiana jest w drzwiach lub na recepcji. Zdaniem pełnomocnika, listonosz nie próbował doręczyć przesyłki i nie pozostawił awiza. Zaznaczył ,iż problemy z doręczeniami były już przedmiotem skarg w Urzędzie Pocztowym. Ponadto adnotacja na przesyłce nie pozwala na uznanie doręczenia na podstawie art.150 § 2 O.p. wobec braku odnotowania informacji gdzie pozostawiono przesyłkę jeżeli do powtórnego zawiadomienia by doszło. Pełnomocnik skarżącej podkreślił, iż z nieznanych przyczyn w/w przesyłka nie była doręczona w trybie art.148 O.p. natomiast awizo, o którym jest adnotacja na przesyłce nie zostało pozostawione w skrzynce. Ponadto informacja telefoniczna uzyskana w Izbie Skarbowej nakazywała oczekiwanie postanowienia o przedłużeniu terminu, a nie wydania decyzji. Podniósł, iż w 2010 r. rozpoczęły się modernizacje na Poczcie Głównej - właściwej dla pełnomocnika, które kompletnie zdezorganizowały doręczanie przesyłek. Doręczenia przez osoby spoza pracowników poczty spowodowały problemy z przesyłkami. Nagminne niepozostawianie przesyłek u adresata, jednokrotne awizowania lub ich brak powodowały konieczność interwencji, które nie przynosiły rezultatu. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 16 września 2011 r. zwrócono się do Naczelnika Urzędu Pocztowego W. o wyjaśnienie, gdzie zostało pozostawione awizo o nadejściu przesyłki zawierającej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. adresowanej na adres pełnomocnika Skarżącej. W odpowiedzi na wezwanie Sądu Naczelnik Urzędu Pocztowego W. pismem z 29 września 2011 r. poinformował, iż w/w przesyłka adresowana na adres pełnomocnika Skarżącej została awizowana w dniu 21 kwietnia 2010 r. a zawiadomienie o nadejściu przesyłki zostało pozostawione w skrzynce oddawczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej jako p.p.s.a.) ), wniosek o przywrócenie terminu musi być złożony w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu łącznie z czynnością, której strona nie dokonała w terminie. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy strony oraz powstanie ujemnych dla niej skutków w zakresie postępowania sądowego. W myśl zaś art. 88 tej ustawy, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu jest dopuszczalny. Z kolei, niedopuszczalność wniosku sprowadza się do braku koniecznych warunków, umożliwiających jego rozpatrzenie. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w trybie art. 150 § 2 O.p. w dniu 6 maja 2010 r. W tej sytuacji 30 dniowy termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upływał z dniem 7 czerwca 2010 r. Sąd w pierwszej kolejności odniósł się do terminu złożenia wniosku, gdyż uchybienie temu terminowi pociąga za sobą procesowe konsekwencje polegające na konieczności odrzucenia spóźnionego wniosku, niezależnie od tego czy wniosek był uzasadniony czy też nie. Dla ustalenia tego terminu, konieczne jest ustalenie daty, w której przyczyna uchybienia terminu ustała. Od tej bowiem daty rozpocznie bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności. Z informacji zawartych we wniosku o przywrócenie terminu wynika, iż Skarżąca wiedzę o uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W.z dnia [...] kwietnia 2010 r. uzyskała 9 kwietnia 2011 r. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu 18 kwietnia 2011 r. (poniedziałek). Natomiast skarżąca przedmiotowy wniosek wraz ze skargą złożyła w dniu 16 maja 2011 r. W konsekwencji wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 88 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji