III SA/Wa 1733/15

PostanowienieWSA w Warszawie2016-11-25

Skład orzekający: Marcin Piłaszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy należy umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy, jeżeli strona została już zwolniona od kosztów sądowych, a domaga się zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy należy umorzyć, jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne. Opłata od skargi kasacyjnej stanowi część kosztów sądowych, od których strona została już wcześniej zwolniona, co czyni wniosek o zwolnienie od tej opłaty zbędnym.
Stan faktyczny
Strona A.W. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. Wcześniejszym postanowieniem strona została już zwolniona od kosztów sądowych. Następnie strona złożyła pismo, w którym domaga się zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w przedmiocie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 25/11/2016 r po rozpoznaniu wniosku A.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...]/4/2015 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2009 r. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy Skoro strona została zwolniona w sprawie od kosztów sądowych postanowieniem z 15 września 2015 r., a następnie, jak zadeklarowała w piśmie z 16/11/2016 r., ze domaga się zwolnienia od "opłaty od skargi kasacyjnej", to należało zastosować art. 249a u.p.p.s.a. (jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, to postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się). Z art. 211 i n. u.p.p.s.a. wynika bowiem, ze opłata od skargi kasacyjnej stanowi część kosztów sądowych, od których strona została już zwolniona. Dlatego, z uwagi na szacunek dla rozstrzygnięć zapadłych uprzednio w sprawie i treść zasady etycznej primum non nocere, którą urzędnik sądowy w pełni (ab imo pectore) podziela, należało, na podstawie art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7. u.p.p.s.a., uznał, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło