III SA/Wa 1737/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-01-08

Skład orzekający: Agnieszka Grzelak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych od skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę sytuację majątkową i dochodową strony?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że istnieją podstawy do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych od skargi kasacyjnej. Strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie pomocy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący A.W. złożył wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych od skargi kasacyjnej, wskazując na brak dochodów i majątku oraz umorzenie postępowań egzekucyjnych. Po wezwaniu do przedłożenia dodatkowych dokumentów, pełnomocnik skarżącego złożył PIT-28/A i dokumentację dotyczącą umorzenia egzekucji. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wartości niezaewidencjonowanego przychodu za 2007r. oraz ryczałtu od przychodu niezaewidencjonowanego postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej UZASADNIENIE: Skarżący A.W. wniósł do Sądu, na urzędowym formularzu PPF, o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że nie posiada dochodów, nie ma też żadnego majątku. Postępowania egzekucyjne zostały umorzone. Aktualnie Skarżący przebywa w [...] w S. i nie może podjąć pracy. Z oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z córką (ur. w [...] r.) i nie uzyskuje żadnych dochodów, ani nie posiada majątku. Skarżący został wezwany do przedłożenia dodatkowych dokumentów oraz oświadczeń obrazujących jego stan majątkowy. Pełnomocnik Skarżącego nadesłał PIT-28/A oraz kserokopię dokumentacji dotyczącą umorzenia postępowania egzekucyjnego. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych przyznanie prawa pomocy następuje, w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( pkt. 2 cyt. wyżej przepisu). Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że wnoszenie opłat sądowych jest zasadą natomiast zwolnienie z ich uiszczenia stanowi odstępstwo od niej. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona – ze względu na swój stan majątkowy – nie jest w stanie ponieść jej kosztów. Prawo pomocy jest przyznawane osobom charakteryzującym się ubóstwem (przykładowo do takich osób zaliczyć można osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione zostały całkowicie środków do życia). Ubiegający się o taką pomoc powinni poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Koszty sądowe należy traktować jako wydatki bieżące w budżecie rodziny, które winny być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 1.715 zł, jak i stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić, iż w sprawie istnieją podstawy dla pozytywnego załatwienia wniosku strony. Przystępując do rozważań należy przede wszystkim wskazać, że przepis art. 246 § 1 P.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek wykazania (podkr. własne), tj. - przyjmując za Słownikiem języka polskiego (pod redakcją naukową prof. M. Szymczaka, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2002, t. III, s. 749) - udowodnienia, czy też przedstawienia w sposób przekonywający, że zachodzą wobec niej przesłanki przyznania prawa pomocy. Prawo pomocy jest zatem uprawnieniem, dla którego realizacji strona obowiązana jest dokonać pewnych czynności, w tym przedstawić określone informacje bądź złożyć na wezwanie Sądu (referendarza sądowego) dokumenty służące ich weryfikacji. Możliwość wezwania strony do złożenia takich informacji bądź dokumentów (z której to możliwości skorzystano w niniejszej sprawie) daje przepis art. 255 P.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 23 grudnia 2005 r., II FZ 794/05, niepubl.). W niniejszej sprawie Skarżący jak twierdzi nie posiada żadnych dochodów. Obecnie przebywa w [...] w S. . Z oświadczenia zawartego w urzędowym formularzu PPF wynika, że Skarżący nie posiada żadnego majątku. Zatem biorąc pod uwagę powyższe informacje, a także fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 16 listopada 2017r. przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej należało przyjąć, iż Skarżący wykazał, że nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło