III SA/Wa 1749/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Sędziowie sędzia WSA Sylwester Golec, sędzia WSA Marek Krawczak (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę Wnioskiem z dnia 20 lutego 2013 r. B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Skarżąca") na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.; - dalej: "O.p.") wystąpiła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] września 2011r. określającą Skarżącej zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] marca 2013 r. z uwagi na uchybienie przez Skarżącą terminu określonego w art. 241 § 2 pkt 1 O.p. odmówił wznowienia postępowania kontrolnego zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] września 2011 r. Organ podniósł, iż w ww. decyzji zawarte zostało pouczenie, iż stronie od ww. decyzji nie służy odwołanie. Natomiast na podstawie art. 26 ust. 3 ustawy o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2011r. Nr 41, poz. 214 ze zm.) przysługuje stronie prawo do złożenia wniosku o ponownie rozpatrzenie sprawy przez organ który wydał decyzję oraz, że do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy O.p. dotyczące odwołań. Pismem z dnia 5 kwietnia 2013 r. Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przedmiotowym wniosku podtrzymała argumenty zawarte we wcześniejszym wniosku z dnia 20 lutego 2013 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] września 2011 r. Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postępowania kontrolnego zakończonego ostateczną decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] września 2011 r. W uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z art. 26 ust. 3 ww. ustawy o kontroli skarbowej do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy O.p. dotyczące odwołań. Organ zaznaczył, iż zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 O.p. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Wskazał, iż decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2013 r. została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 22 marca 2013 r. W zwiazku z tym Organ stwierdził, iż termin na wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu który wydał decyzję upłynął w dniu 5 kwietnia 2013 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. wskazał, iż wniosek Skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy został nadany w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 8 kwietnia 2013 r., co wynika z odcisku datownika na kopercie zawierającej ww. wniosek. Wobec powyższego Organ uznał, iż wniosek został wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w 223 § 2 pkt 1 O.p. W konsekwencji, zdaniem Organu, w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki do wydania postanowienia w oparciu o art. 228 § 1 pkt 2 O.p. Z uwagi na powyższe Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. uznał, iż nie jest możliwe ustosunkowanie się do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] września 2011 r. W skardze na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła o jego uchylnie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu skargi Skarżąca poprosiła o ponowne skontrolowanie daty złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Sąd, ponieważ zgodnie z dowodem nadania listu poleconego, jakie posiada podatnik - wniosek został złożony w terminie ustawowym. Pełnomocnik Skarżącej poinformował w skardze, iż w przeciągu 7 dni przedstawi dowód wysyłki potwierdzający to stanowisko. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Organ podniósł, iż do chwili obecnej pełnomocnik Skarżącej nie przedstawił dowodu wysyłki, o którym informował w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Skargę należało oddalić. Zgodnie z art. 133 § 1 i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej w skrócie "p.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, wydając wyrok na podstawie akt sprawy. W rozpoznanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Ocena legalności postanowienia opiera się przede wszystkim na zbadaniu, czy prawidłowo organ uznał, iż w sprawie doszło do uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. 26 ust. 2 ustawy o kontroli skarbowej (w brzmieniu obowiązującym po dniu 30 lipca 2010 r.) od decyzji w sprawach wznowienia postępowania wydanych przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej, nie służy odwołanie. Natomiast w myśl art. 23 ust. 3 tej ustawy, od decyzji, o których mowa w art. 24 ust. 2 ustawy o kontroli skarbowej, stronie służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ, który wydał decyzję, przy czym do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa dotyczące odwołań. Stosownie do przepisu art. 223 § 2 pkt 1 O.p. odwołanie od decyzji organu I instancji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, o czym strona została pouczona w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie, stosownie do postanowień zawartych w art. 228 § 1 pkt 2 O.p., w przypadku wniesienia odwołania po upływie wskazanego, czternastodniowego terminu organ drugiej instancji obowiązany jest stwierdzić w formie postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W realiach przedmiotowej sprawy sporna pozostaje kwestia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z aktami administracyjnymi sprawy decyzja organu I instancji została doręczona Skarżącej w dniu 22 marca 2013 r., a w związku z tym termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od tej decyzji upływał w dniu 5 kwietnia 2013 r. Natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Skarżącej został nadany w placówce Poczty Polskiej w dniu 8 kwietnia 2013 r., tj. po upływie terminu do jego wniesienia. Zdaniem Skarżącej, wniosek został złożony w terminie ustawowym. Sąd zauważa, że twierdzenia strony nie zostały poparte dowodami. Co prawda, Skarżąca w złożonej skardze poinformowała, że przedstawi dowód wysyłki potwierdzający jej stanowisko. Jednakże do dnia rozprawy, tj. po upływie ponad 7 miesięcy od złożenia skargi Skarżąca, pomimo złożonej deklaracji, nie przedstawiła dowodu wysyłki. Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w oparciu o pełny i rozpatrzony w sposób wyczerpujący materiał dowodowy, a jego uzasadnienie wyjaśnia zasadność przesłanek, którymi Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. kierował się przy załatwianiu sprawy. Skarżąca nie udowodniła w żaden sposób tezy stawianej w skardze jakoby wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony w terminie ustawowym. Nie przedstawiono żadnych dowodów, że ww. wniosek Skarżącej został złożony w terminie. Poza tym Skarżąca nie wskazała jakichkolwiek przepisów prawa, których naruszenia dopuścił się organ orzekający w sprawie. W świetle powyższego stwierdzić należy, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. obowiązany zatem był stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie jest to bowiem zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 1997 r., sygn. akt l SA/Gd 1482/9). Ze względu na powyższe, skargę jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało oddalić.