III SA/Wa 1758/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz z innymi członkami zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. i I kwartał 2013 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Skarżący L.S. , na urzędowym formularzu PPF, wniósł o przyznanie prawa pomocy nie zakreślając zakresu swojego żądania. W uzasadnieniu wniosku wskazał jednak, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych dlatego uznać należało, że Skarżący wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że jest [...] i od 2008 r. przebywa na rencie. Żona Skarżącego posiada umowę do końca czerwca i nie wiadomo czy umowa ta zostanie przedłużona. Skarżący leczy się [...]. Z oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, posiada mieszkanie o powierzchni 46 m². Żona Skarżącego posiada samochód osobowy marki [...] o wartości 6.000 zł. Skarżący wskazał, że z tytułu renty otrzymuje [...] zł, a jego żona z tytułu wynagrodzenia za pracę [...] zł Na wezwanie referendarza sądowego o nadesłanie dodatkowych dokumentów i oświadczeń tj. zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata, wyciągów z rachunków bankowych za ostatnie trzy miesiące, oświadczenia w przedmiocie korzystania z pomocy społecznej, udokumentowania, ewentualnie wyliczenia wysokości kosztów miesięcznego utrzymania oraz dokumentów świadczących o posiadanych zobowiązaniach – Skarżący nie nadesłał żadnych dokumentów, ani oświadczeń; wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego 18 września 2018 r. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako: "P.p.s.a.", zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie. Odstępstwo od tej zasady ma na celu zagwarantowanie prawa do sądu osobom, których obiektywnie nie stać na poniesienie kosztów postępowania. Stosownie do art. 252 § 1 P.p.s.a., osoba wnioskująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana podać we wniosku "dokładne dane" obrazujące jej sytuację rodzinną i majątkową. Jeżeli oświadczenie strony zawarte w tym wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (zob. art. 255 P.p.s.a.). Jak to już wskazano przedstawione przez stronę informacje powinny być, jak stanowi wprost art. 252 § 1 P.p.s.a., dokładne, a zatem od strony wymagana jest w tym względzie należyta staranność. Informacje te powinny więc być konkretne i na tyle szczegółowe, by w sposób wyczerpujący obrazowały sytuację majątkową i rodzinną strony w jej całokształcie. Tymczasem w niniejszej sprawie Skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów koniecznych do stwierdzenia, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, wskutek czego uniemożliwił on dokonanie wnikliwej i szczegółowej oceny swojej sytuacji materialnej. W tej sytuacji nie sposób – opierając się na samych tylko oświadczeniach Skarżącego - stwierdzić, że istotnie koszt zainicjowanego przezeń postępowania jest obciążeniem przekraczającym jego możliwości finansowe. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.