III SA/Wa 1760/19

Dnia 27 lutego 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Matylda Arnold - Rogiewicz, po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. I. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia od postanowienia w sprawie zabezpieczenia wierzytelności postanawia odrzucić skargę H. I. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej zwana "Skarżącą"), pismem z 26 czerwca 2019 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia od postanowienia w sprawie zabezpieczenia wierzytelności. Skarżący w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 8 października 2019 r. oraz w związku z brakiem odpowiedzi pełnomocnika strony skarżącej na wezwanie Sądu z dnia 24 sierpnia 2019 r. dotyczące złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia oraz na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, został wezwany pismem z dnia 10 października 2019 r. do usunięcia braków formalnych skargi, przez nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi z dnia 26 czerwca 2019 r., bądź podpisanie skargi znajdującej się w aktach sprawy oraz do złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu (np. odpisu z KRS), z którego wynikałoby upoważnienie osób, które podpisały skargę, do reprezentacji spółki w dacie jej wniesienia. W wezwaniu pouczono, że nieusunięcie wskazanych braków w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 23 sierpnia 2019 r. Skarżąca została wezwana pismem z 10 października 2019 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniu została pouczona, że nieuiszczenie wskazanej kwoty w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwania zostało przesłane na adres korespondencyjny Skarżącej wskazany w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, a także z pisma P. P.S.A. Biura Wsparcia Klientów z dnia 11 grudnia 2019 r. stanowiącego odpowiedź na wezwanie do wszczęcia postępowania reklamacyjnego wynika, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 14 października 2019 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej W. 113, pozostawiając zawiadomienie o powyższym na recepcji ogólnej biurowca przy ul. P. w W. Przesyłkę awizowano powtórnie 22 października 2019 r. Z uwagi na to, że Skarżąca przesyłki nie odebrała, zwrócono ją do Sądu 30 października 2019 r. Skarżąca do dnia wydania powyższego postanowienia nie usunęła braków formalnych skargi poprzez jej własnoręczne podpisanie lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynika umocowanie osób, które podpisały skargę do reprezentacji spółki w dacie jej podpisania. Ponadto z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 14 lutego 2020 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżąca została wezwana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. W myśl art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako "P.p.s.a."), Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Z kolei art. 73 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, czyli z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy. Z treści art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony faktu prawotwórczego, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Przepis art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. Z kolei w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Nieumieszczenie własnoręcznego podpisu pod skargą oraz niewykazanie przy składaniu skargi oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które podpisały skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi stanowi brak formalny skargi, który może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. Sąd umożliwił uzupełnienie powyższych braków, wskazując Skarżącej właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na ich uzupełnienie (liczony od dnia doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do ww. wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wymaganego wpisu od skargi była awizowana dwukrotnie. Skarżąca przesyłki nie odebrała, a zatem należało ją uznać za doręczoną z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 28 października 2019 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wymaganego wpisu rozpoczął bieg 29 października 2019 r. i upłynął z dniem 4 listopada 2019 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy zakreślony w wezwaniu z dnia 10 października 2019 r. termin upłynął bezskutecznie, albowiem Skarżąca do dnia wydania powyższego postanowienia nie podpisała skargi ani nie przedłożyła własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, nie nadesłała oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które podpisały skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. Natomiast w sytuacji, gdy z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 14 lutego 2020 r. nie odnotowano wpłaty wpisu, należało uznać, że Skarżąca nie uiściła go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.