III SA/Wa 1761/15

Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 4/9/.2015 r. po rozpoznaniu wniosku M.O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. O. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] /5/2015 r Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistego błędu pisarskiego p o s t a n a w i a odmówić stronie skarżącej przyznania prawa pomocy 1) Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo częściowym (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, (art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać – strona. 2) M.O. , dalej jako strona, wnioskiem zawartym w formularzu PPF (data 5/8/15 r), zwrócił się o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu (doradcy podatkowego). W uzasadnieniu wskazał, że: - nie pracuje i ma zawieszoną działalność gospodarczą; - płaci na dziecko "dobrowolne" alimenty w kwocie 500 zł (pomaga mu rodzina); - - żyje z żoną w faktycznej separacji; - nie posiada majątku, zamieszkuje w mieszkaniu żony; - wniósł kilka skarg do WSA we Wrocławiu i ponosi koszty związane z tymi skargami Wezwania referendarza sądowego z 3/8/2015 r o przekazanie dodatkowych informacji o sytuacji życiowej strony, tj. o wskazanie źródeł utrzymania, wysokości dochodów, złożenie deklaracji podatkowych, odpisów wyciągów z rachunków bankowych, wysokości świadczeń z alimentów i in, skutecznie doręczonego jeszcze 24/8/2015 r (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych) strona nie wykonała. Termin na przekazanie dokumentów upłynął 31/8/2015 r., który jest, co do zasady dniem pracy. 3) W dorobku prawnym przyjmuje się, że facta non praesumuntur, sed probantur (Okoliczności faktycznych nie domniemywa się, lecz udowadnia (wymagają udowodnienia). Wprawdzie urząd jurysdykcyjny nie troszczy się o drobnostki (minima non curat praetor), to jednak wobec braku przekazania zakreślonych w wezwaniu informacji o sytuacji życiowej strony (w tym wyciągów z rachunków, deklaracji, kalkulacji kosztów) referendarz sądowy nie znajduje sposobu pogodzenia nękających go wątpliwości, co do rzeczywistej sytuacji finansowej strony z postulatem działania urzędnika zgodnie z prawem, a z regułami dyscypliny finansowej w szczególności. Nieprzekazanie informacji o sytuacji majątkowej strony, czyli brak uprawdopodobnienia konieczności przyznania jej prawa pomocy (istnienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.) jest okolicznością uniemożliwiająca jej przyznanie prawa pomocy. Przy czym okoliczności zgoła odmienne od zadeklarowanych przez stronę wynikają z rozstrzygnięć sądowych WSA we Wrocławiu, co, z uwagi na zasadę, zgodnie z którą nie wolno występować przeciwko temu, co wynika z własnych czynów (venire contra factum proprium nemini licet), referendarz sądowy uwzględnia. O skutkach istnienia (wciąż) węzła małżeńskiego dla obowiązków majątkowych strona, mieszkająca wciąż w lokalu żony, została pouczona w innych postępowaniach i skutki te należy odnieść – niezależnie od uwag poczynionych powyżej – do niniejszej sprawy. 4) Dlatego, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., należy zadecydować jak w sentencji.