III SA/Wa 1763/13
PostanowienieWSA w Warszawie2014-03-24
Skład orzekający: Anna Zaorska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnik ustanowiony z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym ma prawo do wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków?Ratio decidendi
Pełnomocnik ustanowiony z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków, zgodnie z art. 250 P.p.s.a. Wynagrodzenie to ustala się według stawek określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości, a w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, minimalna stawka wynosi 240 zł, powiększona o podatek VAT.Stan faktyczny
Skarżąca O. K. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Sąd ustanowił dla niej radcę prawnego G. K. z urzędu, który reprezentował ją przed sądem i uzupełnił skargę. Skarga została oddalona wyrokiem z 27 lutego 2014 r. Pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego G. K. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w tym 240 zł opłaty i 55,20 zł podatku VAT.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego G.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi O. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz radcy prawnego G. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100 ), w tym: tytułem opłaty - kwotę 240 złotych (słownie: dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług - kwotę 55,20 złotych (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) -
Postanowieniem z 9 września 2013 r. Referendarz sądowy przyznał Skarżącej – O. K. prawo pomocy, poprzez ustanowienie na jej rzecz radcy prawnego.
Pismem z 16 października 2013 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła radcę prawnego – G. K. pełnomocnikiem z urzędu dla Skarżącej.
W dniach 25 i 28 października 2013 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy. Z kolei pismem z 28 października 2013 r. uzupełnił skargę wniesioną przez Skarżącą.
Na rozprawie w dniu 19 lutego 2014 r. pełnomocnik podtrzymał twierdzenia i zarzuty zawarte w skardze oraz wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Wyrokiem z 27 lutego 2014 r. Sąd oddalił wniesioną skargę.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowania przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentował Skarżącą przed Sądem I instancji.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013, poz. 490 ze zm.).
Zgodnie z §14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł.
Wynagrodzenie tej wysokości zasadzić należało pełnomocnikowi w niniejszej sprawie.
Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie §2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania (23%), tj. o kwotę 55,20 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło