III SA/Wa 1765/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. P.K. (dalej zwany: Skarżącym) wniósł skargę na postanowienie Ministra Finansów z [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnej. Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania ww. postanowienia Ministra Finansów wskazując, że w niniejszej sprawie nastąpiło zawieszenie z urzędu prowadzonego postępowania egzekucyjnego z uwagi na złożone zarzuty. Ponadto postepowanie egzekucyjne może pozbawić Skarżącego środków niezbędnych do utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm; dalej zwana "p.p.s.a.".), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 ww. ustawy, a mianowicie: po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym w doktrynie podkreśla się, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich z nich, które nadają się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 186). Wniosek Skarżącego nie może być rozpoznany przez Sąd, bowiem złożony został w postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego przedmiotem jest ocena legalności postanowienia Ministra Finansów wydanego wskutek wniesionego zażalenia na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] maja 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnej. Wskazać należy, że Sąd nie ma kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych określona została w art. 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z treści tych przepisów wynika, iż wstrzymanie prowadzenia egzekucji wykracza poza właściwość sądów administracyjnych, w związku z czym Sąd nie jest uprawniony wstrzymać prowadzoną egzekucję, o której mowa we wniosku skarżącej. Powołany przez Skarżących przepis art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 1966 nr 24 poz. 151, z późn. zm.; dalej zwana "u.p.e.a.") stanowi, że zgłoszenie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10 u.p.e.a. zawiesza postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu, o ile wierzyciel po otrzymaniu zarzutu nie wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Powyższe oznacza, że w sytuacji wniesienia ww. zarzutów z mocy prawa (a zatem bez konieczności złożenia wniosku przez zobowiązanego) następuje zawieszenie czynności egzekucyjnych aż do zakończenia postępowania w przedmiocie zarzutów, a więc do czasu rozpoznania ewentualnego zażalenia przez organ drugiej instancji. Jedynym wyjątkiem od tej reguły jest zaś sytuacja, gdy wierzyciel - po otrzymaniu zarzutu - wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Cytowany przepis nie daje jednak Sądowi podstawy do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Reasumując, wskazać należy, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnej. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Organ na mocy tego orzeczenia nie nałożył na zobowiązanych nowych obowiązków, ani nie zmienił wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, wobec czego nie nałożył na Skarżącego żadnych obowiązków, ani nie ograniczył jego praw – a tylko w takiej sytuacji orzeczenie podlegałoby wykonaniu, a wobec tego dopuszczalny byłby wniosek o wstrzymanie wykonania tego postanowienia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.