III SA/Wa 1770/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do maja 2014 r. postanawia 1) przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi ponad kwotę 10.000 zł, 2) odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie Skarżąca – P. sp. z o.o. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując na takie m. in. okoliczności jak: nieprowadzenie działalności gospodarczej, oddalenie jej wniosku o ogłoszenie upadłości, brak możliwości partycypowania w kosztach postępowania przez wspólników. Podała, iż kapitał zakładowy wynosi [...] zł, zaś wartość środków trwałych określiła na [...] zł. Strata za ostatni rok wyniosła 2.126,03 zł. Z kolei stan kasy na 31 sierpnia 2018 r. to 0 zł. Skarżąca nie posiada obecnie rachunku bankowego. Do wniosku załączyła zeznania podatkowe, deklaracje VAT-7, bilans, rachunek zysków i strat, rachunek przepływów pieniężnych, postanowienie o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do Sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "P.p.s.a."). W przypadku osoby prawnej, a także innej jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, przesłankami tymi są: brak środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub brak dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Stanowi o tym art. 246 § 2 pkt 1 i 2 P.p.s.a. W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Jedynym takim kosztem, do którego uiszczenia jest ona zobowiązana na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi wynoszący 42.520 zł. Oceniając ten wniosek referendarz sądowy miał na uwadze fakt wydania w stosunku do Skarżącej postanowienia z 20 października 2017 r. w sprawie III SA/Wa 2580/17. Na mocy tego postanowienia przyznano jej mianowicie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi ponad kwotę 10.000 zł. Zwrócono wówczas uwagę, iż Skarżąca prowadziła do niedawna działalność gospodarczą o znacznych rozmiarach. W 2014 r. osiągnęła przychód ponad [...] mln zł, w 2015 r. ponad [...] mln zł, w 2016 r. ponad [...] mln zł, co bez wątpienia miało wpływ na sytuację finansową wspólników. W konsekwencji mając na uwadze możliwość uzyskania stosownych środków od wspólników/członków zarządu, uznano, że Skarżąca będzie w stanie chociaż częściowo partycypować w kosztach postępowania. Tym samym nie przyznano decydującego znaczenia akcentowanej przez nią okoliczności oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości z uwagi na brak majątku wystarczającego na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego. Ocenę tę referendarz sądowy rozpoznający obecny wniosek Skarżącej w pełni podziela. Skarżąca nie wykazała bowiem, że zdobycie funduszy w drodze dopłat od wspólników, chociażby w części, nie jest możliwe, zaś podnoszona we wniosku okoliczność, iż umowa spółki nie przewiduje dopłat nie oznacza, że umowy tej nie można zmienić. Mając na względzie powyższe oraz aktualnie skomplikowaną sytuację finansową Skarżącej referendarz sądowy uznał, że zasadne jest zwolnienie jej od wpisu od skargi ponad kwotę 10.000 zł. Zwolnienie to zabezpieczy jej dostęp do Sądu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.