III SA/Wa 1775/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim - Tuchorska, , po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2014r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 400 zł (słownie: czterysta złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Skarżąca – O. sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] marca 2014r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. Skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 400 zł. Zarządzeniem z 22 grudnia 2014r. został wyznaczony termin rozprawy na dzień 16 lutego 2015r., o którym pełnomocnik Skarżącej został poinformowany 29 grudnia 2014r. (k. 171 akt sądowych). W piśmie z 10 lutego 2015r. Skarżąca złożyła wniosek zawierający oświadczenie o cofnięciu przedmiotowej skargi. W związku z tym zarządzeniem z dnia 11 lutego 2015r. sprawa została zdjęta z wokandy posiedzenia jawnego wyznaczonego na 16 lutego 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z powołanego przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek strony skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawach wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. W związku z tym, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w związku z art. 60 p.p.s.a. zasadne było umorzenie postępowania sądowego. Zgodnie natomiast z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, wobec czego na podstawie przywołanego przepisu orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.