III SA/Wa 1778/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. i J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę IIISA/Wa 1778/13 UZASADNIENIE Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 lipca 2013 r. Skarżący – W. S. i J. S. zostali wezwani pismem z 22 lipca 2013 r. do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to, zostało wysłane do Skarżących w dniu 22 lipca 2013 r. na adres wskazany w skardze i doręczone 26 lipca 2013 r. (k. 11 i 12). Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, do dnia 2 września 2013 r. Skarżący, mimo pouczenia, nie uiścili należnego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarżący zostali wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 27 lipca 2013 r. i upłynął z dniem 2 sierpnia 2012 r. (piątek). Wpis od skargi w sprawie niniejszej nie został uiszczony. Sąd był zatem zobligowany, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzec, jak w sentencji.