III SA/Wa 1779/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędziowie Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędzia WSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2008 r. sprawy ze skargi B.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej wymiar podatku od nieruchomości za rok 2008 oddala skargę Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) w W., działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), po zbadaniu przesłanek formalnych wniesienia odwołania przez B. P. – Skarżącego w niniejszej sprawie, stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta L. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...], ustalającej wymiar podatku od nieruchomości za rok 2008. Z motywów zaskarżonego postanowienia wynika, że ww. decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., Prezydent L. ustalił Skarżącemu wymiar podatku od nieruchomości na rok 2008. Decyzja ta została doręczona Skarżącemu w dniu 3 marca 2008 r. zgodnie z datą widniejącą na zawartym w aktach sprawy potwierdzeniu odbioru. Pismem z dnia 19 marca 2008 r. nadanym w Urzędzie Pocztowym w W. w dniu 20 marca 2008 r., co wynika z daty widniejącej na stemplu pocztowym na kopercie załączonej do akt sprawy, Skarżący wniósł odwołanie od ww. decyzji. SKO stwierdziło, że Skarżący wniósł odwołanie w 17 dniu od dnia doręczenia mu ww. decyzji, tzn. po upływie terminu do wniesienia odwołania przewidzianego w art. 233 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Zaznaczył, że Skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wobec tego zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej SKO stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W piśmie z dnia 26 kwietnia 2008 r. zatytułowanym "Podanie – Odwołanie" Skarżący wskazał, że decyzję organu pierwszej instancji odebrał w dniu 7 marca 2008 r. a nie w dniu 3 marca 2008 r., w związku z czym odwołanie złożone w dniu 20 marca 2008 r. zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu. Skarżący utrzymywał, że dokument potwierdzenia odbioru decyzji podatkowej za 2008 r. wskazujący datę 3 marca 2008 r. jest spreparowany i nie stanowi oryginalnego potwierdzenia odbioru przez niego decyzji. Skarżący zwrócił uwagę, że wszystkie dane łącznie z datą i podpisem odbioru, nie zostały dokonane bezpośrednio na żółtym druku potwierdzenia odbioru, lecz na skrawku cienkiego papieru komputerowego naklejonego na żółtym druku pocztowym potwierdzenia odbioru. Wskazał, że jedynym autentycznie odręcznym napisem na żółtym druku potwierdzenia odbioru jest numer nadawczy [...], który to nie jest zgodny z numerem na awizie pocztowy, które jest w posiadaniu Skarżącego. W związku z faktem, że ww. pismo Skarżącego było adresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a z jego treści, w ocenie Kolegium, nie wynikało jednoznacznie, że stanowi ono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pismem z dnia 12 maja 2008 r. SKO zwróciło się do Skarżącego o wyjaśnienie, czy ww. pismo należy traktować jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie SKO z dnia [...] kwietnia 2008 r., Nr [...]. Pracownik SKO poinformował również telefonicznie Skarżącego o treści pisma z dnia 12 maja 2008 r. i otrzymał od niego informację, że pismo z dnia 26 kwietnia 2008 r. należy traktować jako skargę do WSA (notatka z rozmowy w aktach sprawy). W dniu 2 czerwca 2008 r. Skarżący złożył do organu skargę adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o: - o odesłanie akt sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego celem uzupełnienia akt , - o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 139 Ordynacji podatkowej oraz art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych celem wyeliminowania nieprawidłowości i zakończenia tematu sprawy. W uzasadnieniu skargi podniósł argumenty i zarzuty dotyczące rozstrzygnięcia zawartego w decyzji Prezydenta L. z dnia [...] lutego 2008 r. Do skargi Skarżący dołączył kserokopię zawiadomienia powtórnego (nr od-dawczy [...]) z dnia 22.02.2008 r. - numer nadawczy [...] - z terminem odbioru awizowanego pisma do 07.03.08, na której według Skarżącego naniesiona odręczna adnotacja brzmi: " Wydano dnia 07.03.08 ". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Stwierdziło, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż przesyłką, której dotyczy załączona do skargi kserokopia awiza, była zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że numer nadawczy ww. decyzji to [...], natomiast z nadesłanej kserokopii powtórnego zawiadomienia o awizowanej przesyłce wynika, że numer nadawczy przesyłki, której to awizo dotyczy to [...]. SKO poinformowało, że podjęło próbę wyjaśnienia tej okoliczności, a o dokonanych ustaleniach poinformuje Sąd. Przy piśmie z dnia 18 lipca 2008 r. SKO przesłało do Sądu pismo Urzędu L. z dnia 9 lipca 2008r., z którego wynika, że przesyłka pod numerem nadania [...] dotyczy decyzji ustalającej wymiar podatku od nieruchomości (ze wskazaniem danych identyfikujących tę nieruchomość) za 2008 r. skierowanej do B. P.. Do pisma tego Urząd dołączył kserokopię potwierdzenia nadania tej przesyłki w dniu 14 lutego 2008 r. oraz kserokopię potwierdzenia jej odbioru w dniu 3 marca 2008 r. Poinformował, że w sprawie przesyłki o numerze nadawczym nr [...] zostały podjęte czynności sprawdzające (Urząd zwrócił się do Poczty Polskiej), o wynikach których przekaże informacje. W dniu 23 lipca 2008 r. wpłynęło do Sądu, przekazane przez SKO, pismo Poczty Polskiej Oddział Rejonowy W., z którego wynika, że Poczta nie posiada danych dotyczących nadawców przesyłek. Informacje takie są rejestrowane tylko w przypadku zwrotu przesyłek, w związku z tym nie może udostępnić żądanych informacji. W piśmie procesowym z dnia 19 listopada 2008 r. Skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w kwestii doręczenia decyzji organu pierwszej instancji. Ponadto Skarżący utrzymywał, że pokwitowanie z datą 3 marca 2008 r. zostało od niego podstępnie wyłudzone przez pracownika SKO, przy czym przesyłka nie została wydana. Podał, iż pismem z dnia [...].08.2008 r. wystąpił do Prokuratury Rejonowej W. wszczęcie dochodzenia w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie SKO powołując się na zwrotne potwierdzenia odbioru decyzji Prezydenta L. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...], ustalającej wymiar podatku od nieruchomości za rok 2008, z którego wynika, że Skarżący decyzję tę odebrał w dniu 3 marca 2008 r. oraz datę 20 marca 2008 r. widniejącą na stemplu pocztowym na kopercie, w której zostało nadane odwołanie od tej decyzji, stwierdził, że Skarżący wniósł odwołanie po upływie terminu do wniesienia odwołania, określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. W ocenie Sądu konstatacja ta jest prawidłowa. Na znajdującym się w aktach sprawy żółtym druku potwierdzenia odbioru o nr nadawczym [...] jest naklejona biała kartka, na co zwracał uwagę Skarżący, na której widnieje zapis o treści "potwierdzenie odbioru decyzji Prezydent L.", na kartce tej jest też wskazany adres Urzędu, nr decyzji [...], adres Skarżącego oraz naniesiona własnoręcznie przez Skarżącego data 03.03.2008 i jego podpis, Własnoręczność podpisu na tym dowodzie odbioru potwierdził na rozprawie Skarżący. Z treści potwierdzenia odbioru ww. decyzji niezbicie wynika, iż Skarżący osobiście zaświadczył o jej odbiorze, zaś ze stempla na kopercie, w której zostało wysłane odwołanie wynika, że zostało ono nadane w dniu 20 marca 2008 r. Z prostego zestawienia tych dat wyraźnie widać, że odwołanie zostało wniesione po upływie 14 dni od dnia odbioru ww. decyzji. W tej sytuacji SKO zobowiązane było do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W pismach skierowanych do Sądu Skarżący utrzymuje, że decyzja organu pierwszej instancji została mu doręczona w dniu 7 marca 2008 r., na dowód czego przedłożył kserokopię awizo. Twierdzi, iż znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenie odbioru decyzji zostało spreparowane i nie zaświadcza o rzeczywistym terminie odbioru decyzji. Wątpliwości Skarżącego budzi też fakt, że dane identyfikujące przesyłkę oraz jego podpis znajdują się na białej kartce naklejonej na zwrotnym potwierdzeniu, a nie bezpośrednio na tym druku. Odnosząc się do tych argumentów Skarżącego wyjaśnić trzeba, że awizo nie jest dowodem, który może obalić dowód ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Awizo jest tylko informacją, że w Urzędzie Pocztowym pozostaje do odbioru przesyłka, natomiast potwierdzenie odbioru zaświadcza o odbiorze przesyłki. Poza tym, na potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach sprawy widnieje inny numer nadawczy przesyłki niż na przedłożonej przez Skarżącego kserokopii awiza. Organ podjął próbę ustalenia kto był nadawcą przesyłki, której dotyczyła przedłożona kserokopia awiza, ale okazało się to niemożliwe. Nie ma znaczenia, że dane identyfikujące przesyłkę znajdują się na kawałku papieru, który został naklejony na druku potwierdzenia odbioru. Ważne jest, że na tej kartce są naniesione wszystkie dane, które pozwalają w sposób niebudzący wątpliwości ustalić jakiego dokumentu dotyczy przesyłka, a więc kto jest nadawcą przesyłki, kto jej odbiorcą i jaka jest jej zawartość. Najistotniejsze zaś jest, że na tejże kartce znajduje się podpis i data naniesione przez Skarżącego własnoręcznie. Tym podpisem Skarżący zaświadczył, że przesyłkę odebrał w dniu przez siebie wskazanym, tj. 3.03.2008 r. Dla organu jest to wystarczający dowód zaświadczający o odbiorze decyzji. Jeśli Skarżący uważa, że potwierdzenie odbioru decyzji nie jest prawdziwe, to obrał słuszną drogę w tej sprawie występując do Prokuratury. Jeśli Skarżący uzyska orzeczenie, z którego będzie wynikało, iż znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenie odbioru decyzji nie potwierdza rzeczywistego zdarzenia, będzie mógł wnioskować o wznowienie postępowania zakończonego zaskarżonym postanowieniem. Zarzuty merytoryczne dotyczące decyzji Prezydenta L. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...]ustalającej wymiar podatku od nieruchomości za rok 2008, nie mogą być rozpatrzone w ramach niniejszego postępowania, ponieważ przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie kończące postępowanie z przyczyn formalnych, a więc nie zwierające oceny merytorycznej rozstrzygnięcia zawartego w tej decyzji. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, zaś granice sprawy, co do zasady, wyznacza zaskarżony akt. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.