III SA/Wa 178/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Kamińska, po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie przez Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie - podatku od towarów i usług postanawia - odrzucić skargę. - Pismem z dnia 10 stycznia 2008 r., wniesionym za pośrednictwem poczty w tym samym dniu, Z. S. - zwany dalej "skarżącym" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2007 r. Z nadesłanych przez Ministra Finansów akt sprawy wynika, że interpretację tę doręczono skarżącemu w dniu 13 grudnia 2007 r. Pismem wniesionym w dniu 24 grudnia 2007 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Od w/w zasady generalnej ustawodawca przewidział w art. 52 § 3 p.p.s.a. wyjątek określający możliwość wniesienia skargi w sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. W takim przypadku skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W powyższym przypadku, w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Należy zatem wskazać, że interpretacja indywidualna wydana przez Ministra Finansów podlega, na podstawie art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Warunkiem dopuszczalności skargi jest jednakże uzyskanie odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub bezskuteczny upływ sześćdziesięciodniowego terminu o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Z akt niniejszej sprawy wynika natomiast, że skarżący nie uzyskał odpowiedzi organu na wezwania do usunięcia prawa, jak również przed wniesieniem skargi nie upłynął jeszcze wskazany termin od wniesienia wezwania w dniu 24 grudnia 2007 r. Ponieważ w niniejszym stanie faktycznym i prawnym rozpoznanie merytoryczne skargi jest niedopuszczalne, zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.