III SA/Wa 1782/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Skarżący H.K. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Podał, iż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Z uwagi na [...] nie jest w stanie podjąć pracy. Dochód osiąga wyłącznie matka Skarżącego. Pobiera mianowicie emeryturę wynoszącą 1.917 zł. Wśród wydatków Skarżący wymienił światło, wodę, mieszkanie, Internet, telewizję, gaz, leki (949 zł), pożyczkę (680 zł), wyżywienie (300 zł). Przedstawił wyciąg bankowy, dokumenty obrazujące wydatki, zaświadczenie o wysokości emerytury, informację o stanie zdrowia, zaświadczenie o zarejestrowaniu, zeznania podatkowe. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący wskazał sposób rozdysponowania środków w wysokości 20.000 zł pochodzących z kredytu uruchomionego w dniu 15 czerwca 2016 r. Wyjaśnił mianowicie, że kwotę 15.200 zł przeznaczono na spłatę starego kredytu, kwotę 2.200 zł na spłatę zadłużenia z tytułu czynszu. Pozostała część pokryła bieżące rachunki, zakup leków i wyżywienia. Skarżący podkreślił, że wskutek zajęcia egzekucyjnego emerytura matki uległa zmniejszeniu o kwotę 579,28 zł. Wskazał też, że w 2015 r. matka osiągnęła dochód z tytułu emerytury, pensji (do 21 sierpnia 2015 r.), odprawy emerytalnej, funduszu socjalnego oraz trzynastej pensji. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: W niniejszej sprawie Skarżący ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Jak bowiem wynika z nadesłanych materiałów Skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, wymagającą leczenia psychiatrycznego. Zamieszkuje z matką, która pobiera emeryturę wynoszącą 1.338,30 zł. Kwota ta pozwala na zaspokojenie tylko podstawowych potrzeb życiowych, zwłaszcza, że znaczącą pozycję w domowym budżecie zajmuje rata pożyczki w wysokości 680 zł. Co prawda w czerwcu 2016 r. budżet ten podreperowała kwota 20.000 zł pochodząca z kredytu, niemniej – jak wynika z oświadczeń Skarżącego – została ona w całości rozdysponowana na spłatę zadłużenia oraz bieżące potrzeby. W efekcie uznać należało, iż Skarżący wykazał, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych. Tym bardziej, że należny na tym etapie wpis od skargi wynosi 1.939 zł. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.