III SA/Wa 1799/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie zażalenia Ministra Finansów na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2012 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi U.S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1) uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1799/11, 2) zwrócić Ministrowi Finansów ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis sądowy od zażalenia w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Postanowieniem z dnia 9 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Ministra Finansów wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 marca 2012 r. w sprawie ze skargi U. S. na interpretację Ministra Finansów z [...] marca 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Powyższa skarga kasacyjna została odrzucona z uwagi na okoliczność, że treść załączonego do skargi kasacyjnej pełnomocnictwa nie obejmowała swym zakresem umocowania do działania pełnomocnika organu w sprawach dotyczących skarg kasacyjnych. Pismem z 19 lipca 2012 r. Minister Finansów złożył zażalenie od ww. postanowienia z 9 lipca 2012 r. W zażaleniu wskazano, że z treści załączonego do skargi kasacyjnej pełnomocnictwa wynika, że jego zakres został zakreślony do ściśle wymienionych w nich spraw – skarg na pisemne interpretacje indywidualne prawa podatkowego. W konsekwencji – zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "P.p.s.a.") udzielone w takiej formie pełnomocnictwo obejmuje również umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne, wobec czego należy je uwzględnić. Zgodnie z art. 195 § 2 P.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Odnosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że błędne było uznanie przez Sąd w postanowieniu z 9 lipca 2012 r., że pełnomocnictwo załączone do skargi kasacyjnej nie obejmowało swym zakresem umocowania do działania w sprawach dotyczących skarg kasacyjnych. W treści nadesłanego do skargi kasacyjnej pełnomocnictwa wskazano, że zostało ono udzielone na podstawie art. 34, art. 35 § 1 i art. 39 P.p.s.a. "do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi w sprawach ze skarg na pisemne interpretacje indywidualne w zakresie interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawane w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. ". Analiza treści ww. pełnomocnictwa jednoznacznie wskazuje, że jest to pełnomocnictwo procesowe ogólne udzielone bez ograniczeń do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi. Stosownie zatem do treści art. 39 P.p.s.a. obejmuje ono umocowanie do wszystkich łączących się z tymi sprawami czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Użyte w przedmiotowym pełnomocnictwie stwierdzenie: "do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi" bez ograniczenia tego zakresu w myśl przepisów art. 36 pkt 2 i art. 39 P.p.s.a. oznacza umocowanie pełnomocnika nie tylko do sporządzenia i wniesienia skargi, ale także do sporządzenia, i wniesienia skargi kasacyjnej. Określenie to nie pozwala bowiem na ograniczenie zakresu pełnomocnictwa tylko do reprezentowania strony na rozprawie przed sądem, a nie do sporządzenia i wniesienia pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym w tym także skargi kasacyjnej. Należy mieć na uwadze również to, że zgodnie z przepisem art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądami administracyjnymi są wojewódzkie sądy administracyjne i Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec powyższego uznać należy, że udzielone przez organ pełnomocnictwo obejmuje upoważnienie do prowadzenia spraw zarówno przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, jak i Naczelnym Sądem Administracyjnym, tak w postępowaniu zwykłym, jak i wznowieniowym. Mając zatem na względzie powyższe i kierując się dyspozycją z art. 195 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w pkt. 1) sentencji postanowienia. Uznanie natomiast zażalenia za oczywiście uzasadnione oznacza brak podstaw do uiszczenia opłaty i obligowało Sąd – w myśl art. 225 P.p.s.a. - do zwrotu uiszczonego w realiach niniejszej sprawy wpisu w kwocie 100 zł, co też orzeczono w pkt. 2) sentencji postanowienia.