III SA/Wa 18/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2005 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący – A.P. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. W skardze zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Skarżącego wykonanie decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody, a co najmniej doprowadzi do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W jego ocenie wniosek jest zasadny również z uwagi na okoliczności przedstawione w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem Skarżący ograniczył się w istocie do sformułowania wniosku, powtórzenia przesłanek wymienionych w przepisie oraz powołania się na argumentację skargi. Ogólnikowo powołał się na "znaczną szkodę" lub spowodowanie co najmniej trudnych do odwrócenia skutków, wynikających z wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wyjaśnił jednak na czym szkoda ta miałaby polegać i w czym miałyby wyrażać się trudne do odwrócenia skutki. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody", o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających jej istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Sąd nie może domyślać się powodów, dla których Skarżący wskazał określoną przesłankę wstrzymania wykonania decyzji. Nie może też w tym względzie wywodzić własnych wniosków. Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącego o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji