III SA/Wa 1805/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie, 2) zwrócić H.M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 166 zł (słownie: sto sześćdziesiąt sześć złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Skarżąca – H. M. pismem z 17 czerwca 2013 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych. Następnie pismem z 26 listopada 2013 r. Skarżąca złożyła wniosek zawierający oświadczenie o cofnięciu skargi na ww. decyzję z uwagi, iż Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z [...] lipca 2013 r. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Postępowanie sądowe należało umorzyć. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 1270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie natomiast z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wskazać należy, że z art. 60 P.p.s.a. wynika, że Sąd rozpoznający wniosek Skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek Skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Jednocześnie zauważenia wymaga, że z akt niniejszej sprawy wynika, że Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z [...] czerwca 2013 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji a następnie decyzją z [...] lipca 2013 r. stwierdził jej nieważność. Z akt nie wynika natomiast, czy powyższa decyzja z [...] lipca 2013 r. stała się ostateczna. Sąd pragnie wyjaśnić, że z uwagi, iż na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, nie można stwierdzić czy postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji zostało prawomocnie zakończone nie ma podstaw do umorzenia postępowania sądowwoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jednakże biorąc pod uwagę iż, jak wskazano powyżej, Skarżąca skutecznie cofnęła skargę, stwierdzić należy, ze w przedmiotowej sprawie zaistniała przesłanka do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zatem, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., w związku z art. 60 P.p.s.a. Sąd postanowił o umorzeniu postępowania. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.