III SA/Wa 1807/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 stycznia 2013 r. wniosku J.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący – J.G., złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2007r. W skardze wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podniósł, iż wykonanie zaskarżonej decyzji narazi go na niepowetowana szkodę majątkową. Skarżący wskazał, iż ma ograniczoną możliwość uzyskiwania dochodu z powodu zamknięcia działalności gospodarczej. Jedynym źródłem dochodu są środki uzyskiwane z tytułu zajmowanego stanowiska w spółce M. sp. z o.o. Ponosi miesięczne koszty spłaty kredytu zaciągniętego na budowę domu i cele dotyczące działalności gospodarczej w wysokość 3.000 zł. Szacunkowy koszt kredytu Skarżący określił na 772.834,28 zł. Wskazał, że uzyskiwany dochód pozwala jedynie na spłatę tego zadłużenia. Pozostałe zobowiązania realizuje z zaoszczędzonych, niewielkich środków finansowych oraz pomocy finansowej uzyskiwanej od żony, z którą pozostaje w rozdzielności majątkowej. Podniósł, że żona nie pracuje, zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej. Jednocześnie podjęła działania mające na celu podjęcie pracy zarobkowej. Skarżący stwierdził, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę płynności finansowej i zaprzestanie spłaty kredytu, co będzie skutkowało wypowiedzeniem umowy kredytu prze bank i wykonania jej zabezpieczenia. Odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje zatem powstanie u Skarżącego znacznej szkody. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozwoli mu przygotować się finansowo na realizację ewentualnej niekorzystnej decyzji podatkowej. Pozwoli także na minimalizację własnego uszczerbku finansowego. Do wniosku dołączono przelewy dotyczące spłaty kredytu bankowego, umowę kredytu bankowego oraz deklaracje PIT za 2011 r. swoje i żony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w tym przepisie ciąży na Skarżącym. Skarżacy tego nie uczynił. Podniósł bowiem jedynie, że wykonanie decyzji przekracza jego możliwości finansowe i spowoduje powstanie znacznej szkody. Sytuacja majątkowa Skarżącego została wykazana w przeprowadzonym w sprawie postępowaniu o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 4 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że z informacji przedstawionych przez Skarżącego we wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wynika, iż wraz z żoną uzyskują stałe miesięczne dochody. Skarżący z tytułu wynagrodzenia uzyskuje miesięczny dochód w kwocie 3.035 zł, żona zaś otrzymuje dochód w wysokości 1.200 zł brutto. Jednakże z nadesłanej do Sądu listy płac za lipiec 2012 r. wynika, iż wynagrodzenia Skarżącego, jego żony oraz syna R. wynoszą po 1.500 zł brutto (syn R. G. nie prowadzi z nim wspólnego gospodarstwa domowego). W rezultacie niewyjaśniona pozostała kwestia wysokości uzyskiwanego przez nich dochodu. Natomiast z wyliczeń Skarżącego wynika, że rata kredytu hipotecznego pochłania 3.000 zł miesięcznie, koszty ubezpieczenia zdrowotnego, wyżywienia, paliwa i pozostałych wynoszą – według oświadczenia - 2.000 zł, co daje łączną kwotę w wysokości 5.000 zł. Uzyskiwany dochód kształtuje się na poziomie 4.235 zł, albo uwzględniając dane wynikające z przedstawionej listy płac - 3.000 zł brutto. Sąd zauważył również, że z nadesłanego przez Skarżącego wyciągu z rachunku bankowego jego żony wynika, że 9 lipca 2012 r. Skarżący na rachunek ten wpłacił kwotę 2.000 zł, zaś 16 lipca 2012 r. kwotę 4.000 zł. Wskazuje to, że Skarżący posiada inne źródła przychodu, o których Sądu nie poinformował. Postanowieniem z 30 listopada 2012r. sygn. akt I Fz 480/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. W tej sytuacji twierdzenia Skarżącego o negatywnych, zagrażających jego egzystencji skutkach wykonania decyzji, Sąd uznał za niewiarygodne. Bez wątpienia łączna kwota zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług za 2007r., jest znaczna. Wykonanie zaskarżonej decyzji może mieć wpływ na kondycję finansową Skarżącego. Jednakże wpływ ten nie jest równoznaczny z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy też wyrządzeniem znacznej szkody. Przez szkodę, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy rozumieć szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może być skutkiem ewentualnego uwzględnienia skargi. W sytuacji, gdy ponadto z okoliczności przedstawionych przez Skarżącego nie wynika, aby wykonanie decyzji miało zagrozić jego bytowi, nie sposób przyjąć, że wykonanie decyzji spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W aktach sprawy znajdują się zawiadomienia o zajęciu praw majątkowych Skarżącego u jego pracodawcy oraz w Izbie Skarbowej w W.. Oznacza to, że do majątku Skarżącego prowadzona jest już egzekucja. Tym niemniej ponowne należy odwołać się do wskazanej wyżej okoliczności, że Skarżący nie umożliwił oceny swojej sytuacji finansowej z uwaględniem uzyskiwanych dochodów. Pomimo więc wpływu dokonanych zajęć praw majątkowych, w szczególności wynagrodzenia za pracę, na sytuację finansową Skarżącego, Sąd nie miał możliwości ocenić tego wpływu w relacji do wysokości dochodów, których w rozpznanej sprawie nie udało się ustalić. Sam fakt prowadzenia egzekucji, stanowiący prostą konsekwencję niewykonania zobowiązania podatkowego, nie mógł zmienić stanowiska, że Skarżący nie wykazał przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaznaczyć należy, że to Skarżący wskazał sytyuację finansową swojej rodziny jako okoliczność uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, dlatego też zasadne było odwołanie się do wskazanych przez niego okoliczności dotyczących tejże sytuacji. Zdaniem Sądu, przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może być również konieczność spłacania przez Skarżącego kredytów bankowych, które stanowią znaczącą część jego wydatków. Skarżący nie może skutecznie domagać się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej zobowiązania publicznoprawne z tego względu, że ułatwi mu to spłatę kredytów bankowych. Uwzględniając zatem powołane wyżej przepisy oraz stan faktyczny sprawy, Sąd uznał, że Skarżący nie wykazał w sposób wystarczający, dlaczego wykonanie zaskarżonej decyzji miałoby spowodować powstanie znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Tym samym Skarżący nie wykazał istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.