III SA/Wa 1818/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 22 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie - odmowy umorzenia składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: odrzucić skargę. Pismem datowanym na dzień [...] maja 2006 r. M. S. - Skarżąca w niniejszej sprawie, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2006 r. wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia składek na ubezpieczenia społeczne. Z uwagi na nie podpisanie skargi pismem z dnia [...] lipca 2006 r. skierowanym do Skarżącej wezwano do usunięcia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi z dnia [...] maja 2006 r. przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższa korespondencja nadana została na adres Skarżącej listem poleconym w dniu 18 lipca 2006 r. Przesyłka była dwukrotnie awizowana - w dniach 21 i 31 lipca 2006 r., a następnie w dniu 8 sierpnia 2006 r. została zwrócona do nadawcy jako nie podjęta w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Jeżeli pismo strony (pismem takim jest między innymi skarga) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."). W sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Należy zauważyć, że w rozpoznanej sprawie Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi (braku w niej podpisu Skarżącej) poprzez wysłanie stosownego wezwania w tej sprawie. W wezwaniu tym zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku jej nie podpisania lub nie nadesłania podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni. Wskazaną korespondencję uznać należało za doręczoną Skarżącej w sposób zastępczy, zgodnie z art. 65 § 1 i § 2 p.p.s.a. Przepisy te stanowią między innymi, że sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, do którego to doręczania stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. W tym zakresie znajdowały więc zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.). Jak wynika z umieszczonych przez listonosza oraz placówkę pocztową adnotacji na "Potwierdzeniu odbioru" oraz kopercie, w której wezwanie zostało wysłane do Skarżącej przesyłka była dwukrotnie awizowana z zachowaniem siedmiodniowego terminu po pierwszej awizacji oraz kolejnego siedmiodniowego terminu do odbioru przesyłki z placówki pocztowej G. 1, gdzie przesyłka była przechowywana. O pozostawieniu przesyłki zawiadomiono adresata poprzez umieszczenie zawiadomienia w skrzynce oddawczej. Zwrot przesyłki przez placówkę pocztową nastąpił w dniu 8 sierpnia 2006 r. z uwagi na jej nie podjęcie w terminie przez M. S. Wobec takiego stanu rzeczy należało uznać, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi z prawnego punktu widzenia zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu [...] sierpnia 2006 r. (upływ 7 dni od daty drugiego awizowania przesyłki). W tej sytuacji siedmiodniowy termin do podpisania skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza upłynął z dniem 14 sierpnia 2006 r. (poniedziałek, tzw. dzień roboczy), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Skarżąca w tym terminie braków skargi na wyżej wymienioną decyzję nie uzupełniła. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.