III SA/Wa 182/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. (poprzednio A. C.) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. W. (poprzednio A. C. ) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - A. W. (poprzednio A. C. , dalej: Skarżąca) wnioskiem zawartym w skardze z dnia 18 grudnia 2015 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Skarżąca jest niewypłacalna i w stosunku do niej prowadzono szereg postępowań egzekucyjnych, które okazały się bezskuteczne. Od 2010 r. Skarżąca korzysta z pomocy społecznej oraz utrzymuje się z zasądzonych alimentów na dwoje dzieci w wieku [...] i[...] lat. Skarżąca wskazała, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Skarżąca od kilku lat pozostaje pod opieką poradni [...]. Skarżąca wskazała, że w świetle powyższych okoliczności w sprawie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oceniając wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę informacje i dokumenty dołączone przez Skarżącą do wniosku o przyznanie prawa pomocy i doszedł do przekonania, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Z informacji przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że Skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z dwoma synami (ur. w [...] r. i [...] r.) zamieszkując w mieszkaniu komunalnym i nie posiada żadnych oszczędności. Do swoich dochodów Skarżąca zaliczyła alimenty i zasiłek w łącznej kwocie 1.636 zł. Skarżąca przedłożyła również aneks do porozumienia o spłacie zadłużenia z tytułu czynszu na kwotę 16.023,30 zł. Skarżąca pobierała zasiłki celowe i w naturze na zakup artykułów higienicznych i opłacenia gazu, opłacenia energii elektrycznej, na zakup posiłku lub żywności (program państwa w zakresie dożywiania). Otrzymywała również zasiłek celowy na zakup odzieży, na zakup żywności, na zakup przedmiotów użytku domowego, na pokrycie części kosztów leków i leczenia. Ponadto otrzymywała zasiłki okresowe z powodu długotrwałej choroby, z powodu bezrobocia oraz zasiłek z powodu innych przyczyn. Skarżąca niewątpliwie znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, nie posiada zatrudnienia. W tych okolicznościach Sąd uznał, że Skarżąca wykazała konieczność udzielenia ochrony tymczasowej. Zdaniem Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji, z której wynikają zaległości w kwocie 77.397 zł może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.