III SA/Wa 1824/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-12-04

Skład orzekający: Marcin Piłaszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Jaka jest wysokość wynagrodzenia dla pełnomocnika z urzędu za nieopłaconą pomoc prawną w sprawie podatku od spadków i darowizn, uwzględniając udział w rozprawie i wartość przedmiotu zaskarżenia?
Ratio decidendi
Pełnomocnikowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie za podjęte czynności, w tym udział w rozprawie, na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę wartość przedmiotu zaskarżenia oraz zakres czynności pełnomocnika, należne wynagrodzenie ustalono na kwotę 1200 zł powiększoną o 23% podatek VAT.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wniosek radcy prawnego B. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Radca prawny B. Z. został wyznaczony do reprezentowania skarżącej H.S. w sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn. Pełnomocnik stawił się na rozprawie, poparł skargę i oświadczył, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone. Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 8154 zł.
Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi strony – rpr B. Z. – kwotę 1200 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powiększoną o 23% podatek VAT w wysokości 276 zł, łącznie kwotę 1476 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2013 r. po rozpoznaniu wniosku r pr B. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi H.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. postanawia przyznać pełnomocnikowi strony – rpr B. Z. - kwotę 1200,- zł (tysiąc dwieście złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za reprezentowanie H. S. , kwotę 23 % podatku VAT w wysokości 276 zł (dwieście siedemdziesiąt sześć złotych); łącznie kwotę 1476,- zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych) Okręgowa Izba Radców Prawnych, pismem z 4 września 2013 r., w wykonaniu postanowienia Sądu z 23 sierpnia 2013 r. III SA/Wa 1824/13, wyznaczyła do udzielenia pomocy prawnej H.S. (dalej jako strona bądź skarżąca) rpr B.Z.. Rpr B.Z. stawiła się na rozprawie w dniu 3 grudnia 2013 r. (protokół rozprawy – karta 52), poparła skargę i oświadczyła, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr z 2012 r poz. 270 - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – udział w rozprawie, czy doprowadzenie do rozpoznania sprawy na rozprawie oraz reprezentowanie przed sądem II instancji lub sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia środka odwoławczego. Wyrazem udzielenia pomocy prawnej w sprawie jest uczestnictwo pełnomocnika z urzędu na rozprawie, co wynika z protokołu rozprawy. Referendarz sądowy wskazuje, że mając na uwadze rodzaj sprawy – wysokość podatku od spadków i darowizn z wartością przedmiotu zaskarżenia oznaczona przez Przewodniczącego Wydziału na kwotę 8154 zł (zarządzenie z 23 lipca 2013 r., karta nr 1), zakres czynności pełnomocnika z urzędu w postępowaniu, tj. reprezentowanie przed Sądem I instancji oraz zapisy § 6 pkt 4 w zw z § 14 ust. 2 pkt 1 lit a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013, poz 490 j.t., dalej jako rozporządzenie), wysokość wynagrodzenia należało oznaczyć na sumę kwoty 1200,- zł. Do kwoty tej należało, co zostało poczynione w sentencji, doliczyć 23 % należnego podatku od towaru i usług (276,- zł). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit a § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002, należało stwierdzić, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło