III SA/Wa 183/19

PostanowienieWSA w Warszawie2019-06-18

Skład orzekający: Katarzyna Owsiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w postaci braku dokumentu potwierdzającego umocowanie osób reprezentujących spółkę do podpisania skargi oraz braku własnoręcznego podpisu na skardze, mimo prawidłowego doręczenia wezwania w trybie art. 73 PPSA?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA, jeżeli strona nie uzupełniła braków formalnych skargi, w tym braku dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji oraz braku podpisu, mimo prawidłowego doręczenia wezwania w trybie art. 73 PPSA. W przypadku spółki, skarga powinna być podpisana przez osoby uprawnione do jej reprezentowania zgodnie z KRS, a ich umocowanie powinno być wykazane dokumentem przy pierwszej czynności procesowej.
Stan faktyczny
H. sp. z o.o. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki VAT. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa. Po bezskutecznym wezwaniu, sąd ponownie wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych, w tym do nadesłania własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi lub podpisania pisma w aktach sprawy oraz nadesłania dokumentu potwierdzającego umocowanie osób podpisujących skargę. Wezwanie zostało doręczone w trybie art. 73 PPSA, jednak skarżąca nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono Skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Owsiak, po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [....] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za lipiec 2018 r. postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić Skarżącej ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. H. sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej "Skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za lipiec 2018 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 24 stycznia 2019 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej w dacie jego udzielenia. Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 29 marca 2019 r. Z uwagi na fakt, że nie nadesłano żądanego dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej, na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 26 kwietnia 2019 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, bądź podpisania pisma znajdującego się w aktach sprawy oraz nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynika umocowanie osób, które podpisały skargę do reprezentacji Skarżącej, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej z dniem 20 maja 2019 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z art. 29 p.p.s.a. wynika natomiast, że osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a. mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. Z art. 31 § 3 p.p.s.a. wynika, że jeżeli braków powyższych nie można uzupełnić, albo nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, sąd zniesie postępowanie w zakresie, jakim jest ono dotknięte brakami i w miarę potrzeby wyda odpowiednie postanowienie. Stosownie do art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli skargę wnosi np. osoba prawna, skarga powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w KRS. Nieusunięcie tegoż braku w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. A. Kaba, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Lex 2013 r.). W przedmiotowej sprawie w sposób prawidłowy wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, bądź podpisania ww. pisma znajdującego się w aktach sprawy oraz nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób reprezentujących spółkę do podpisania skargi. W zarządzeniu zawarto również pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi. Jak wcześniej wskazano, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało uznane za doręczone Skarżącej w dniu 20 maja 2019 r. Zauważyć należy, że stosownie do art. 73 p.p.s.a. w razie, gdy nie jest możliwe ani doręczenie właściwe, ani zastępcze, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu. W niniejszej sprawie spełniono powyższe wymogi, bowiem przesyłka skierowana do Skarżącej, na wskazany w skardze adres, została dwukrotnie awizowana, tj. w dniu 6 maja 2019 r. i 14 maja 2019 r., a zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Następnie przesyłka została zwrócona do nadawcy w dniu 22 maja 2019 r. W tych okolicznościach została ona uznana za doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a. z dniem 20 maja 2019 r. Zatem termin do wykonania ww. wezwania Sądu upłynął w dniu 27 maja 2019 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wezwanie zostało doręczone na wskazany w skardze adres do korespondencji. Tym samym uznać należało, że Skarżąca została prawidłowo pouczona o skutkach niewykonania wezwania z 26 kwietnia 2019 r. we wskazanym terminie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło