III SA/Wa 1830/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku do sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienia w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wyroku z dnia 13 maja 2008 r. Skarżący - K. M. złożył skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2007 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie oddalające skargę na czynność egzekucyjną. Sąd uwzględnił wniosek Skarżącego o ustanowienie adwokata. Jednakże, co wynika z pism adwokata wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką, Skarżący nie udzielił mu pełnomocnictwa. W tym stanie rzeczy, zobowiązując adwokata do przedłożenia pełnomocnictwa najpóźniej na rozprawie, Sąd o rozprawie wyznaczonej na 13 maja 2008 r. zawiadomił zarówno adwokata, jak i Skarżącego. Zawiadomienie to Skarżący odebrał osobiście, czego dowodem jest zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się w aktach sprawy (k. 64). W rozprawie nie uczestniczył ani adwokat, ani też Skarżący. Prawomocnym już wyrokiem z dnia 13 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. M. Skarżący złożył wniosek z 2 grudnia 2008 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej powyższym wyrokiem. W treści tego pisma zawarł również wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o "przywrócenie terminu do złożenia wniosku". Wyjaśnił, że uzasadnienie wniosku jest takie samo jak uzasadnienie wniosku o wznowienie postępowania, a ponadto wskazał, iż o wyroku dowiedział się 2 grudnia 2008 r. Uzasadniając wniosek o wznowienie postępowania Skarżący podniósł, że zagubiono pełnomocnictwo udzielone adwokatowi, które złożył za pośrednictwem biura podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu złożenia zażalenia na postanowienie Sądu w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2072/07. Ponadto w aktach sprawy brak jest potwierdzenia skutecznego doręczenia zawiadomienia o rozprawie wyznaczonej na 13 maja 2008 r. (k. 64). Skarżący wyjaśnił, że potwierdzenie odbioru przesyłki sprzeczne jest z Prawem o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odbiór awizowanej przesyłki w placówce pocztowej potwierdził bowiem jego brat, a przepisy prawa wymagają pełnomocnictwa do odbioru w jego imieniu korespondencji w placówce pocztowej Brak jest takiego pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu uzależnione jest od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Skarżący podniósł, iż dopiero 2 grudnia 2008 r. dowiedział się o wydaniu wyroku w jego sprawie. Oznacza to w istocie, że przyczyny niezłożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Skarżący upatruje w braku wiadomości o wydaniu wyroku. Przyczyna ta ustała zatem 2 grudnia 2008 r., kiedy to Skarżący zapoznał się z aktami sprawy (adnotacja czytelni akt). Oznacza to, że składając wniosek o przywrócenie terminu tego samego dnia Skarżący dochował terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżący wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia, dopełniając tym samym czynności, dla której termin był ustanowiony. Zdaniem Sądu Skarżący nie uprawdopodobnił natomiast braku swojej winy w uchybieniu terminu. Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku, gdy dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. gdy strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Powyższe poglądy, aczkolwiek wyrażane na tle przepisów regulujących postępowanie administracyjne, wobec analogicznego unormowania przesłanek przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zachowują tu swoją aktualność. Znajdują one również odzwierciedlenie w piśmiennictwie dotyczącym postępowania sądowoadministracyjnego (zob. H.Knysiak-Molczyk [w:] T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis; Warszawa 2005, s. 333). W ocenie Sądu Skarżący prawidłowo został zawiadomiony o terminie rozprawy. W aktach sprawy (k. 64, wskazana przez Skarżącego) znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki określonej jako "pismo do Skarżącego". Wskazana została data tego pisma, tj. 7 marca 2008 r. oraz termin rozprawy - 13 maja 2008 r. godz. 11.00. Powyższe pismo to skierowane do Skarżącego zawiadomienie o rozprawie, w którym poinformowano go ponadto o konieczności udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi oraz o skutkach zaniechania tej czynności. Wbrew zarzutom Skarżącego z omawianego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka odebrana została przez niego osobiście, a nie przez jego brata. Na potwierdzeniu obok daty widnieje podpis nieczytelny, a poniżej czytelny podpis "M. K.". Brat Skarżącego pokwitował odbiór zawiadomienia o terminie rozprawy wyznaczonej na 7 marca 2008 r. Wówczas jednak przesyłka nie była awizowana, a J. M. odebrał ją jako "dorosły domownik" (k. 46). Gdyby nawet przyjąć, że przesyłkę wydano bratu Skarżącego, to okoliczność ta nie byłaby równoznaczna z nieotrzymaniem przesyłki przez Skarżącego. Ponadto w pouczeniu zamieszczonym w zawiadomieniu o rozprawie wyznaczonej na 13 maja 2008 r. wskazano, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, sentencji wyroku ogłoszonego na rozprawie nie doręcza się stronom nieobecnym na rozprawie, a uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Złożenie wniosku po upływie jego terminu jest czynnością bezskuteczną (pkt 3 pouczenia). Natomiast uzasadnienie wyroku uwzględniającego skargę jest doręczane z urzędu (pkt 4 pouczenia). Oznacza to, że Skarżący mógł oczekiwać, iż na rozprawie tej wydany zostanie wyrok. W świetle powyższego, zdaniem Sądu, osoba właściwie dbająca o swoje sprawy, jeżeli nie stawiła na rozprawę powinna uzyskać informację, czy i jaki wyrok zapadł w jej sprawie, aby móc i podjąć stosowne kroki w celu ochrony swoich praw. Na zawiadomieniu o rozprawie oraz na innych pismach kierowanych do Skarżącego podany jest nie tylko adres Sądu, ale również numery telefonów. Dlatego też w ocenie Sądu argument Skarżącego, iż nie wiedział o wydaniu wyroku - jako przesłanka przywrócenia terminu - nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczność, że Skarżący nie wiedział o wydaniu wyroku wynikała z jego zaniedbań i nie została spowodowana żadną przyczyną o charakterze nadzwyczajnym, niezależną od działań Skarżącego. Wystarczyło zastosować się do wskazówek i informacji przekazanych przez Sąd, czego Skarżący nie uczynił. Odwołanie się przez Skarżącego do uzasadnienia wniosku o wznowienie postępowania obligowało Sąd do oceny zarzutu zagubienia pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi. Twierdzenie Skarżącego o złożeniu pełnomocnictwa w biurze podawczym tut. Sądu nie jest wiarygodne. Skarżący wyjaśnił, że uczynił to w dniu złożenia zażalenia w sprawie o sygn. akt SA/Wa 2072/07. W aktach tej sprawy znajdują się dwa pisma oznaczone "zażalenie". Pismo z 3 stycznia 2008 r. stanowiło w istocie odpowiedź na wezwanie referendarza do uzupełnienia braków formalnych wniosku o prawo pomocy. Wpłynęło ono do tut. Sądu 10 stycznia 2008 r., a zatem przed doręczeniem Skarżącemu postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w niniejszej sprawie. Drugie pismo - z 4 lutego 2008 r. to zażalenie na postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy Wpłynęło ono do tut. Sądu 11 lutego 2008 r. Oba powyższe pisma Skarżący złożył osobiście w Sądzie Rejonowym w Z. (odpowiednio[...] stycznia i [...]lutego 2008 r.) i to ten Sąd przekazał je tut. Sądowi. Z treści pisma złożonego [...] lutego 2008 r. nie wynika, aby Skarżący dołączył do niego pełnomocnictwo. Powyższe przeczy opisowi okoliczności złożenia pełnomocnictwa przedstawionemu przez Skarżącego. Zarzuty dotyczące zagubienia pełnomocnictwa są gołosłowne. Z punktu widzenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku kwestię nieudzielenia adwokatowi pełnomocnictwa Sąd uznał za okoliczność potwierdzającą brak dbałości Skarżącego o własne sprawy. Skoro Skarżący złożył wniosek o przyznanie z urzędu profesjonalnego pełnomocnika i Sąd przychylił się do tego wniosku, to dbałość ta wymagała, aby udzielić adwokatowi pełnomocnictwa we właściwym czasie, tj. najpóźniej do dnia rozprawy, na której zapadł wyrok. Skarżący pełnomocnictwo złożył dopiero wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania oraz przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Reasumując stwierdzić należy, że brak jest podstaw do uznania wniosku Skarżącego za zasadny. Wyjaśnić również należy, iż bez znaczenia jest okoliczność przedłożenia przez Skarżącego "pełnomocnictwa" z dnia 2 grudnia 2008 r. Pełnomocnictwo do działania adwokata w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 13 maja 2008 r. należało złożyć przed wydaniem tego wyroku, tj. najpóźniej na rozprawie. Ponadto przedłożony dokument jest wadliwy i nie stanowi pełnomocnictwa, ponieważ nie wskazuje osoby pełnomocnika z imienia i nazwiska, a ponadto nie określa zakresu umocowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.