III SA/Wa 1830/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi K. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu zabezpieczającym za nieuzasadnione, odmowy uchylenia zarządzenia o zabezpieczeniu oraz odmowy umorzenia postępowania zabezpieczającego postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia - Skarżący – K. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu zabezpieczającym za nieuzasadnione, odmowy uchylenia zarządzenia o zabezpieczeniu oraz odmowy umorzenia postępowania zabezpieczającego. W skardze zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący wskazał, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. może skutkować nieodwracalnymi skutkami faktycznymi dla Skarżącego i jego majątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny bądź doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Skarżący w niniejszej sprawie nie uzasadnił należycie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Nie podał żadnych konkretnych, popartych stosownymi dokumentami informacji, dotyczących jego sytuacji majątkowej, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność twierdzeń zawartych we wniosku. Z treści wniosku nie wynika, jakie dochody osiąga, jakim majątkiem dysponuje Skarżący oraz czy faktycznie wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje nieodwracalne skutki faktyczne dla Skarżącego i jego majątku. W ocenie Sądu, Skarżący nie wykazał przesłanek uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Skoro Skarżący nie wykazał w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak było podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jego oczekiwaniami. Sad zauważa ponadto, iż w przedmiotowej sprawie postanowienie, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikuje się do wykonania (zawieszenia jego skuteczności). Postanowienie to zawiera w szczególności negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Nie nakłada na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków, ani nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny bada wyłącznie to, czy zaskarżone orzeczenie zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami. Do wstrzymania postępowania egzekucyjnego lub niektórych czynności egzekucyjnych w razie wniesienia przez zobowiązanego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego uprawniony jest organ egzekucyjny w myśl art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., Nr 1015, ze zm.). Z tych względów, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku Skarżącego, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.