III SA/Wa 1833/07
PostanowienieWSA w Warszawie2007-12-06
Skład orzekający: Jerzy Płusa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 PPSA, sąd powinien umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe i zasądzić zwrot kosztów od organu?Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe, gdy organ uwzględni skargę w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 PPSA, ponieważ takie działanie organu usuwa przedmiot sporu. W takiej sytuacji sąd, na podstawie art. 209 i art. 201 § 1 PPSA, zasądza zwrot kosztów postępowania od organu na rzecz strony skarżącej.Stan faktyczny
Spółka D sp. z o.o. wniosła skargę do WSA w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. o umorzeniu postępowania w sprawie opłaty skarbowej i zaległości podatkowej, zarzucając naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i wygaśnięcie zobowiązania. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 54 § 3 PPSA, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie, uznając, że zobowiązanie wygasło lub przedawniło się. Spółka odebrała tę decyzję. Sąd uznał, że postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.Rozstrzygnięcie
1. Umorzono postępowanie sądowe. 2. Zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz D. sp. z o.o. w W. kwotę 500,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, , po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D sp. z o. o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie: umorzenia postępowania w sprawie określenia opłaty skarbowej oraz zaległości podatkowej w tej opłacie postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz D. sp. z o. o. w W. kwotę 500,00 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
D. sp. z o. o. w W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr[...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie określenia opłaty skarbowej oraz zaległości podatkowej w tej opłacie. Skarżąca, wskazując między innymi na naruszenie przez organ przepisów art. 59 § 1 i § 9 oraz art. 70 § 1 i § 6 , a w konsekwencji art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), wniosła o uchylenie powyższej decyzji i umorzenie postępowania, gdyż zobowiązanie podatkowe wygasło.
Dyrektor Izby Skarbowej w W., działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", decyzją z dnia 18 października 2007 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego w G. określającą opłatę skarbową, zaległość podatkową w tej opłacie oraz odsetki za zwłokę i umorzył postępowanie w sprawie. Organ odwoławczy w uzasadnieniu powyższej decyzji wskazał, iż rzeczywiście zobowiązanie podatkowe w części uiszczonej przez Spółkę wygasło wskutek zapłaty, natomiast w części wynikającej z podwyższenia wartości rynkowej przedmiotu sprzedaży przedawniło się z upływem 31 grudnia 2003 r.
Decyzję tą, jak wynika ze zwrotnego doręczenia odbioru, Skarżąca odebrała w dniu 7 listopada 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy między innymi uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Powoduje bowiem usunięcie przedmiotu sporu pomiędzy stronami, najczęściej poprzez wyeliminowanie zaskarżonego aktu lub czynności z obrotu prawnego, względnie – w przypadku bezczynności organu – dokonanie żądanej czynności. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.
W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż w aktach sądowych znajduje się decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. wydana na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Decyzja ta, będąca nowym rozstrzygnięciem w sprawie administracyjnej, uwzględnia skargę strony w ramach autokontroli i zawiera pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Sądu. Tym samym należy uznać, że prowadzenie postępowania sądowego w sprawie stało się bezprzedmiotowe.
W takim stanie rzeczy, na podstawie przepisów art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji.
Ponadto odnosząc się do wniosku Skarżącej o zwrot wpisu sądowego na wskazany rachunek bankowy (k. 49 akt sądowych), należy stwierdzić, że Sąd nie mógł go uwzględnić w takiej postaci, jak chce Skarżąca.
Zgodnie bowiem z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Powyższy przepis w sposób wyraźny określa zatem, w jakiej sytuacji Sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów.
Na mocy art. 209 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek rozstrzygnąć o zwrocie kosztów między innymi w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., tj. umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania sądowego wskutek uwzględnienia przez organ skargi w całości, w trybie autokontroli.
Jednakże w przypadku uwzględnienia w całości skargi i wydania przez organ decyzji w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje od organu, o czym stanowi wprost art. 201 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji niedopuszczalne jest zatem rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów, poprzez zwrot z kasy Sądu kwoty uiszczonego i należnego w sprawie wpisu, na podstawie art. 225, czy art. 232 p.p.sa., ponieważ przepisy te dotyczą innych sytuacji procesowych.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł o kosztach postępowania sądowego, w punkcie 2 sentencji, na podstawie art. 209 i art. 201 § 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło