III SA/Wa 1836/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką oraz pozostałym wspólnikiem za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za marzec 2014 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. M.M. (dalej zwany "Skarżącym"), pismem z 27 marca 2017 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 6 kwietnia 2017 r. (dowód: stempel na kopercie - karta 5 akt sądowych) wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (data wpływu: 10 kwietnia 2017 r.), skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2017 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką oraz pozostałym wspólnikiem za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za marzec 2014 r. WSA w Warszawie, przy piśmie z 12 kwietnia 2017 r. (data nadania: 13 kwietnia 2017 r.) sygn. III KO/Wa 30/17, przekazał Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w W. ww. skargę, informując o tym Skarżącego pismem z tej samej daty. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarżącego na powyższą decyzję, z uwagi na wniesienie jej po terminie. Odpis tego postanowienia Skarżącemu został doręczony w dniu 7 lipca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 27 akt sądowych) W dniu 14 lipca 2017 r. Skarżący za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że decyzję organu administracji publicznej odebrał w dniu 10 marca 2017 r. Strona skarżąca podniosła, iż z dowodu nadania skargi wynika, że jako adresata nadanej skargi wskazała Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., a adres ul. Jasna 2/4 w Warszawie to adres siedziby WSA w Warszawie. Strona skarżąca oświadczyła, iż powyższa omyłka nastąpiła bez jej winy, ze względu na dużą ilość korespondencji zarówno z Sądem jak i organem. Co do zachowania terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 poz. 1369, dalej: p.p.s.a.) strona skarżąca wskazała, że z dniem otrzymania postanowienia z dnia 29 czerwca 2017 r. w przedmiocie odrzucenia skargi, powzięła wiadomość o wniesieniu skargi po ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, z zastrzeżeniem wynikającym z § 3 art. 87 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi złożyła za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. Wniosek został złożony w dniu 14 lipca 2017 r., a strona skarżąca informację o złożeniu skargi po terminie uzyskała w dniu 7 lipca 2017 r. Ze względu na powyższe, Sąd mógł wniosek strony skarżącej poddać ocenie merytorycznej. Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08). Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W niniejszej sprawie wniesienie skargi po terminie było spowodowane nadesłaniem jej bezpośrednio do Sądu, a nie do organu administracji publicznej. Strona skarżąca podniosła, iż było to spowodowane znaczną ilością korespondencji urzędowej i z tego względu nie można jej przypisać winy. Sąd powyższej oceny nie podziela. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia - skargi do sądu administracyjnego. Pouczenie było zredagowane w sposób prosty, zrozumiały i nie wymagało od przeciętnego obywatela głębszej analizy. Dlatego uznać należy, że strona skarżąca dopuściła się niedbalstwa, nie sprawdzając, czy korespondencja zawierająca skargę, została wysłana na właściwy adres. Oczekiwać należy, że przeciętny obywatel, jeżeli nadaje pismo, które wywołuje skutki w sferze jego praw, sprawdza czy jest ono nadane na właściwy adres. Szczególnie, gdy przepisy prawa zakreślają określony termin do wniesienia danego pisma, ponieważ nie tylko tak jak w niniejszej sprawie możliwe jest nadanie korespondencji na zły adres, ale również w przypadku poprawnego adresu może wystąpić omyłka pisarska (literówka), która uniemożliwi doręczenie przesyłki pocztowej. Podnieść należy, że Skarżący nie uprawdopodobnił również okoliczności, iż do uchybienia terminu do wniesienia skargi nastąpiło ze względu na dużą ilość korespondencji prowadzonej z Sądem oraz organem administracji publicznej. Twierdzenia strony skarżącej w tym zakresie są gołosłowne, gdyż nie dołączyła ona do wniosku o przywrócenie terminu żadnych dokumentów. Mając na uwadze powyższe, na podstawie przytoczonych przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.