III SA/Wa 1841/13

Dnia 17 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik (sprawozdawca), Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wyłączenie sędziego WSA Małgorzaty Długosz-Szyjko od orzekania w sprawie ze skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w podatku od towarów i usług za okres od lipca do grudnia 2011 r. postanawia: oddalić wniosek Skarżąca – O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w podatku od towarów i usług za okres od lipca do grudnia 2011 r. Na rozprawie przed WSA w Warszawie 5 kwietnia 2016 r. pełnomocnik Skarżącej złożył do protokołu rozprawy wniosek o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego WSA Małgorzaty Długosz-Szyjko. Powyższy wniosek uzasadnił w piśmie z 12 kwietnia 2016 r., opierają się na art. 19 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.". Wskazał, że w toku rozprawy wniosek o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na prowadzone postępowanie karne o sygn. akt [...] przed Sądem Rejonowym dla W. w W. w stosunku m.in. do jednego z członków zarządu Skarżącej oddalono nie podając przyczyn takiego rozstrzygnięcia. Zdaniem pełnomocnika Skarżącej nieuwzględnienie okoliczności "skutkującej de facto koniecznością zawieszenia postępowania z urzędu" stanowi wypełnienie przesłanki wniosku o wyłączenie sędziego tj. istnienia uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego. Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko 9 maja 2016 r. złożyła do akt sprawy oświadczenie, w którym wskazała, że nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i art. 19 P.p.s.a. z powodu, których zachodziłyby wątpliwości co do jej bezstronności przy orzekaniu w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Instytucja wyłączenia sędziego sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, które mogłyby skutkować pojawieniem się jakichkolwiek wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20 lipca 2004 r. sygn. akt SK 19/02, OTK ZU nr 7/A/2004, poz. 67). W art. 18 § 1 P.p.s.a. wskazano enumeratywnie na przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Przesłanki wymienione w tym przepisie opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, że niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie – czynią prawdopodobnym przypuszczenie, że rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymogom bezstronności. Natomiast w art. 19 P.p.s.a. przewidziano, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie istnieją powody obligatoryjnego wyłączenia wskazanego sędziego w trybie art. 18 P.p.s.a., jak również brak jest okoliczności uzasadniającej zastosowanie art. 19 P.p.s.a. Z oświadczenia z 9 maja 2016 r. złożonego przez sędziego WSA Małgorzatę Długosz-Szyjko wynika, że między wymienionym sędzią, a Skarżącą nie zachodzi stosunek prawny lub osobisty, który mógłby mieć wpływ na orzekanie w sprawie. Wyjaśnienia te nie budzą żadnych wątpliwości w świetle materiału znajdującego się w sprawie, a Skarżąca w żaden sposób nie podważyła tego oświadczenia jak i nie wskazała żadnych okoliczności, które stanowiłyby przesłankę wyłączenia sędziego. Podkreślenia wymaga, że wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być realna i wynikać z uzasadnionych obiektywnych powodów. Natomiast przytaczane w uzasadnieniu wniosku przez Skarżącą okoliczności są jedynie subiektywnymi odczuciami i ocenami działań podejmowanych przez objętego wnioskiem sędziego. Niewątpliwie powołany we wniosku fakt podejmowania przez sędziego NSA Dariusza Kurkiewicza czynności niesatysfakcjonujących Skarżącej, nie stanowi powodu, który obiektywnie spowodowałby utratę zaufania co do bezstronności sędziego. Przekonanie strony o nieprawidłowym prowadzeniu przez ww. sędziego postępowania nie mieści się w ani hipotezie normy prawnej zawartej w art. 18 ani w art. 19 powołanej ustawy, zaś zwalczaniu tego rodzaju uchybień służą środki odwoławcze. W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego czy materialnego należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Natomiast sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (por. postanowienie SN z 28 sierpnia 1996 r., I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59). Wobec tego zgłoszone przez Skarżącą zastrzeżenia co nieuwzględnienia wniosku o zawieszenie postępowania sądowego nie może stanowić o konieczności wyłączenia sędziego. Reasumując należy wskazać, że skoro Skarżąca nie wykazała przesłanek z art. 18 i 19 P.p.s.a, a przesłanki te nie wynikają z akt sprawy, zatem brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku. Z tych względów, sąd działając na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 18 i art. 19 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.