III SA/Wa 1842/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Aneta Lemiesz, sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant starszy referent Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi R. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. oddala skargę Prezydent m.st. W. z [...] stycznia 2013 r. określił skarżącej – R. H. oraz E. H. i W. H. wymiar podatku od nieruchomości na rok 2013 za nieruchomość położoną w Warszawie przy ul. W. [...], G-2 i MP (lokal mieszkalny, garaż i miejsce postojowe) na kwotę 443 zł. W uzasadnieniu wskazano, że do opodatkowania przyjęto: 1 - budynek mieszkalny o powierzchni 88,30 m², 2 - lokale niemieszkalne o powierzchni 15,10m² i 26,73 m² i 3 grunty pozostałe o po w. 73.11 m²,12,50 m² i 22,13 m². W odwołaniu od powyższej decyzji R. H., E. H. i W. H. wskazali, że garaż i miejsce postojowe w budynku mieszkalnym powinny podlegać opodatkowaniu według stawek właściwych dla budynków mieszkalnych a nie budynków pozostałych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] kwietnia 2013 r.: 1 - na zasadzie art. 228 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., Poz. 749) - dalej "O.p." stwierdziło niedopuszczalność odwołania E. H. i W. H. od decyzji organu I instancji; 2 - na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p. utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazało, że w kontrolowanej sprawie odwołanie zostało wniesione przez. 3 osoby: E. H., W. H. i R. H. Jak wynika z akt sprawy decyzja organu pierwszej instancji z [...] stycznia 2013 r. E. H. i W. H. została doręczona 26 lutego 2013 r., co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbiorów. Zatem 14-dniowy termin do wniesienia przez nich odwołania od tego orzeczenia rozpoczynał się 27 lutego 2013 r. i kończył 11 marca 2013 r. Tymczasem E. H. i W. H. odwołanie od tego orzeczenia wysłali listem poleconym już 25 lutego 2013 r. Powyższe oznacza, że ich odwołanie zostało wniesione przed doręczeniem im decyzji Taki stan rzeczy uzasadniał wydanie postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezydenta m.st. W. z [...] stycznia 2013 r. Odwołanie R. H. zostało złożone w prawidłowym terminie i tylko to odwołanie zostało rozpoznane merytorycznie. Organ wskazał, ze odwołanie skarzącej nie jest zasadne, a decyzja organu I instancji z 24 stycznia 2013 r. nie narusza przepisów prawa materialnego, jak i procesowego. Jak wynika z wypisu z rejestru gruntów, budynków i lokali (znajdujących się w aktach sprawy) w.w. osoby są właścicielami: 1 - lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. W. [...]" w W., opisanego w KW numer [...], 2 udziału wynoszącego 1/32 część w lokalu niemieszkalnym - garażu podziemnym w w.w. budynku oraz 3 - garażu indywidualnego numer [...] w tym budynku. Dla obu lokali niemieszkalnych prowadzone są odrębne księgi wieczyste: numer [...] i [...]. Powyższe w skazuje, że skarżąca jest podatnikiem podatku od nieruchomości. Skarżąca nie kwestionuje w odwołaniu opodatkowania w.w. lokalu mieszkalnego, lecz opodatkowanie garażu i miejsca postojowego w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...]" w W. Organ wskazał, że w dacie wydania przez organ I instancji decyzji kwestia opodatkowania garaży i miejsc postojowych w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych nie była już kwestią sporną, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny odpowiadając na pytanie prawne - w uchwale z dnia 27 lutego 2012 r. sygn. akt II FPS 4/11 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) wskazał, iż garaż stanowiący odrębną własność, który ma własną księgę wieczystą, może stanowić odrębny przedmiot opodatkowania. Tylko miejsca postojowe, które stanowią pomieszczenia przynależne do lokalu mieszkalnego, mogą być opodatkowane tą samą stawką co mieszkanie. Z powyższego wynika, iż garaż i miejsce postojowe nabyte przez skarżącą w budynku przy ul. W. [...]" w W. jako lokale stanowiące odrębne nieruchomości, pow inny zostać opodatkowane według stawek właściwych dla budynków pozostałych. Takie też stawki zastosowano w decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r.. bowiem ani garaż, ani miejsce postojowe nie są przypisane do lokalu mieszkalnego skarżącej. W związku z tym organ stwierdził, iż podatek od nieruchomości na rok 2013 za garaż i miejsce postojowe został prawidłowo ustalony przez organ I instancji według stawek pozostałych właściwych dla lokali o innym przeznaczeniu niż mieszkalne i związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W skardze na powyższą decyzję skarżąca podniosła, że zarówno miejsce postojowe jak i garaż indywidualny (tzw. lokale niemieszkalne) usytuowane są w podziemnej kondygnacji budynku mieszkalnego - wielorodzinnego i stanowią technicznie i logicznie integralną część tego budynku, a zatem nie należy tych lokali traktować jako odrębnych budynków pozostałych. W ocenie skarżącej nie istnieje przepis mówiący , że wyodrębniony aktem notarialnym garaż bądź miejsce postojowe (stanowiące integralną część budynku mieszkalnego), posiadający księgę wieczysty odrębną od księgi wieczystej mieszkania ma być opodatkowany jak odrębny budynek pozostały.Skarżaca nie podzieliła również stanowiska naczelnego Sądu Administracyjnego w uchwale powolanej przez organ odwoławczy z dnia 27 lutego 2012 r.,sygn.akt II FPS 4/11. W odpowiedzi na skargę Samorządowej Kolegium Odwoławcze w W., podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - realizowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz.270 j.t.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Zasadnicza kwestia sporna w niniejszej sprawie sprowadzała się do zastosowania rodzaju stawki do opodatkowania podatkiem od nieruchomości z tytułu udziału w prawie własności wynoszącego 1/32 część w lokalu niemieszkalnym – wielostanowiskowym garażu podziemnym w budynku przy ulicy W. [...] w W. oraz - garażu indywidualnego numer [...] w tym samym budynku Dla obu lokali niemieszkalnych prowadzone są odrębne księgi wieczyste: numer [...] i [...] Poza sporem pozostaje przy tym, że garaże te znajdują się w budynku mieszkalnym, zawierającym lokale do zamieszkania. W związku z analizą przekazanych do kontroli akt sprawy Sąd podzielił argumentację zaprezentowaną przez organy, że umiejscowiony jako odrębny przedmiot własności w budynku mieszkalnym, z własną księgą wieczystą i stanowiący odrębną nieruchomość w lokalu niemieszkalnym garaż wielostanowiskowy, nie może podlegać opodatkowaniu stawką przewidzianą dla budynków mieszkalnych ani ich części, gdyż nie sposób zaliczyć go do obiektów tego rodzaju, zarówno z funkcjonalnego, jak i prawnego punkt widzenia. Stanowisko skarżącej, iż zarówno miejsce postojowe jak i garaż indywidualny (lokale niemieszkalne) usytuowane w podziemnej kondygnacji budynku mieszkalnego - wielorodzinnego jako stanowią technicznie i logicznie integralną część tego budynku nie należy opodatkować jako budynków pozostałych, bowiem żaden przepis nie stanowi że wyodrębniony aktem notarialnym garaż bądź miejsce postojowe (stanowiące integralną część budynku mieszkalnego), posiadający księgę wieczysty odrębną od księgi wieczystej mieszkania ma być opodatkowany jak odrębny budynek pozostały,Sąd uznał tym samym za nietrafne. Podkreślić należy, że ustawodawca za przedmiot opodatkowania uznaje budynki lub ich części. Z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wynika, że zróżnicowane stawki wskazane pod lit. a, c, d, e, można odnieść zarówno do całego budynku, jak też do części użytkowanej w określony sposób. Niewątpliwie zróżnicowanie stawek w podatku majątkowym jest spowodowane przyczynami społecznymi i gospodarczymi. Z systematyki całego prawa podatkowego wynika, że celem priorytetowym jest uwzględnianie potrzeb mieszkaniowych obywateli. Stąd również w podatku od nieruchomości domy i lokale mieszkalne są opodatkowane według stawek najniższych. Nie można jednakże zgodzić się ze stanowiskiem, iż w przypadku, w którym według klasyfikacji statystycznej dany budynek jest budynkiem mieszkalnym, to wszystkie pozostałe lokale w tym budynku należy opodatkować stawką właściwą dla budynku mieszkalnego. W praktyce zdarzają się przecież i takie sytuacje, gdy właścicielami lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość w postaci garażu, są osoby fizyczne, które nie są właścicielami samodzielnych lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. W takiej sytuacji brak jest uzasadnienia, aby podatek od nieruchomości w stawce przewidzianej dla budynków mieszkalnych był uiszczany przez osoby będące wyłącznie właścicielami samego garażu lub udziału w nim w postaci miejsca parkingowego, które nie pełnią funkcji mieszkalnej. Jak trafnie zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w powoływanej przez organ uchwale z dnia 27 lutego 2012r. o sygn. akt II FSK 733/10, odpowiedź na pytanie, czy garaż stanowiący część budynku mieszkalnego, będący odrębną nieruchomością, stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a w konsekwencji może podlegać odmiennemu reżimowi opodatkowania niż budynek mieszkalny, zawarta jest w art. 3 ust. 4 u.p.o.l.. Nieruchomość lokalowa na podstawie tego przepisu, w powiązaniu z treścią art. 3 ust. 5 u.p.o.l., uznana została bowiem za odrębny przedmiot opodatkowania. Odrębność ta (od innych części budynku) pozwala na różne opodatkowanie, w zależności od charakteru lokalu, który może być mieszkalny, pozostały, bądź przeznaczony na działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 5 ust. 1 u.p.o.l.. Z uregulowań tych, jak również przepisów ustawy o własności lokali (art. 2 ust. 1 i ust. 4) należy zatem wyprowadzić wniosek, że garaż, jak również udział w jego współwłasności w postaci miejsca parkingowego, może stanowić pomieszczenie przynależne do samodzielnego lokalu mieszkalnego, albo może stanowić odrębną własność lokalową. W sytuacji zaś, gdy jak niniejszej sprawie, garaż wielostanowiskowy stanowiący zespół miejsc parkingowych oraz drugi indywidualny garaż stanowiący własność skarżącej, zostały wyodrębnione jako lokale o innym niż mieszkalny przeznaczeniu, stanowiącym odrębną nieruchomość i odrębny przedmiot opodatkowania, to nie można przyjąć, iż dzieli on los budynku lub jego części (mieszkalnego bądź pozostałego). Słusznie zatem zwrócono uwagę w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w sytuacji, gdy dla spornej nieruchomości urządzono księgę wieczystą, zaś funkcję nieruchomości określono w ewidencji gruntów i budynków jako "niemieszkalną", to zakwalifikowanie stanowiących odrębne lokale (pomieszczenie przynależne), garażu indywidualnego oraz garazu wielostanowiskowego, w którym skarżąca ma udział ww prawie własności, jako lokalu mieszkalnego, nie jest możliwe. Określenie "pomieszczenia przynależnego" do lokalu mieszkalnego używane jest na gruncie ustawy o własności lokali, a jego zasadniczą cechą jest brak samodzielności, w związku z czym traktowane jest jako część składowa nieruchomości i dzieli jej byt prawny. W przypadku wyodrębnienia prawnego garażu, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, nie ma przeszkód, aby stał się on odrębnym przedmiotem własności osoby, która nie ma żadnego związku z samym budynkiem mieszkalnym i jego lokalami o charakterze mieszkalnym. Nie można zatem przyjąć, że garaż znajdujący się w budynku mieszkalnym pełni funkcję mieszkalną. W konsekwencji garaż umiejscowiony jako odrębny przedmiot własności w budynku mieszkalnym, oraz nieruchomość wspólna stanowiąca zespół miejsc parkingowych, w której skarżąca ma udział, nie może podlegać opodatkowaniu stawką przewidzianą dla budynków mieszkalnych. W okolicznościach niniejszej sprawy ustalenie przez organy, iż garaże te podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki podatku przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) u.p.o.l., było tym samym prawidłowe. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę należało oddalić