III SA/Wa 1845/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-09-16
Skład orzekający: Agnieszka Grzelak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Spółdzielnia Inwalidów w likwidacji, która nie prowadzi działalności gospodarczej i wykazuje stratę, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym?Ratio decidendi
Spółdzielnia Inwalidów w likwidacji, która nie prowadzi działalności gospodarczej, wykazuje stratę, posiada niewielkie środki na rachunkach bankowych oraz trudno zbywalne akcje, wykazała, że nie jest w stanie zgromadzić środków na poniesienie kosztów sądowych. W związku z tym, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 PPSA, przyznano jej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Stan faktyczny
Spółdzielnia Inwalidów "R." w likwidacji złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, argumentując brak bieżących wpływów z uwagi na likwidację. Skarżąca wykazała niewielkie środki na rachunkach bankowych, stratę w roku 2012, trudno zbywalne udziały oraz znaczące zobowiązania. Wniosek dotyczył zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu ze skargi na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 16 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Spółdzielni Inwalidów "R." w likwidacji z siedzibą w B. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za kwiecień 2012 rok postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Spółdzielnia Inwalidów "R. " w likwidacji z siedzibą w B. – dalej "Skarżąca" lub "Spółdzielnia", wniosła do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek wskazała, że Skarżąca nie prowadzi działalności gospodarczej w związku z tym nie ma bieżących wpływów na rachunek. Wskazana w bilansie kwota 729.906,96 zł dotyczy udziałów w spółce, które w chwili obecnej są trudno zbywalne, a kwota 2.528,79 zł dotyczy środków pieniężnych, które zostały przekazane na spłatę zobowiązań dotyczących kosztów likwidacji.
W oświadczeniu o majątku i dochodach Skarżąca wskazała kapitał zakładowy w wysokości 470.136,78 zł. Skarżąca wskazała, że nie posiada środków trwałych, a rok 2012 zakończyła stratą 135.600 zł. Skarżąca oświadczyła, że posiada dwa rachunki bankowe, na których posiada 842,37 zł i 31,13 zł.
Wykonując wezwanie referendarza sądowego WSA w Warszawie Skarżąca przedłożyła Zeznanie podatkowe CIT-8, bilans sporządzony na 31 lipca 2013 r. oraz za lata 2011 i 2012, rachunek zysków i strat za okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 lipca 2013 r. oraz za rok 2012 r. ponadto Skarżąca przedłożyła wyciągi z rachunku bankowego.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwaną dalej p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a może zostać przyznane, gdy osoba prawna wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a.).
Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Sąd może zwolnić osobę prawną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na pełne ich poniesienie (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, gdyż wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
Przystępując do rozpoznania wniosku, przypomnieć należy, że co do zasady, każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy winna wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania stanowi wpis od skargi w wysokości 1.500 zł oraz stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić, iż w sprawie istnieją podstawy dla pozytywnego załatwienia wniosku.
W sprawie należało wziąć również pod uwagę okoliczność, że Skarżąca jest również zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.500 zł, w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1844/13.
Skarżąca nie prowadzi działalności gospodarczej i obecnie znajduje się w likwidacji. Na rachunkach bankowych Skarżąca posiada 853,50 zł. Z bilansu na 31 lipca 2013 r. wynika, że Skarżąca poniosła stratę 273.033,79 zł. Ponadto Skarżąca posiada zobowiązania krótkoterminowe z tytułu dostaw i usług do 12 miesięcy na kwotę 45.426,97 zł oraz z tytułu podatków, ceł, ubezpieczeń i innych świadczeń na kwotę 216.872,00 zł. Z wyjaśnień Skarżącej wynika, że posiada trudno zbywalne akcje w innych podmiotach oraz kwotę 2.528,79 zł na spłatę zobowiązań dotyczących kosztów likwidacji.
Zatem stwierdzić należy, że Skarżąca wykazała, że nie jest obecnie w stanie zgromadzić środków na poniesienie kosztów sądowych / wpisu należnego od skargi.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło