III SA/Wa 1846/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-09-08

Skład orzekający: Lucyna Kaligowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wynagrodzenie adwokata ustanowionego z urzędu za pomoc prawną w sprawie kontroli postanowienia podatkowego powinno obejmować jedynie zapoznanie się z aktami i stawiennictwo na rozprawie, a następnie zostać powiększone o podatek VAT?
Ratio decidendi
Wynagrodzenie adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie kontroli postanowienia podatkowego, które sprowadzało się do zapoznania się z aktami i stawiennictwa na rozprawie, powinno zostać ustalone zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie, uwzględniając stawkę podatku od towarów i usług. W tym przypadku należało przyznać wynagrodzenie w kwocie 240 zł powiększone o 23% VAT.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Adwokat H.K. została ustanowiona dla skarżącego W.R. w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego. Sąd uwzględnił skargę skarżącego wyrokiem z 30 lipca 2015 r. Adwokat wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że nie zostały one zapłacone.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata H. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł, w tym 240 zł tytułem opłaty i 55,20 zł tytułem 23% podatku od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi W. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata H. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i 20/100), w tym: tytułem opłaty kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i 20/100) Postanowieniem z 28 października 2014 r. przyznano Skarżącemu W.R. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, którym wyznaczona została H.K. . Ta na rozprawie w dniu 30 lipca 2015 r. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczyła jednocześnie, że opłaty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Wyrokiem z 30 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę Skarżącego. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.; dalej: "rozporządzenie"). W myśl § 20 tego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadzała się do dwukrotnego zapoznania się z aktami oraz stawiennictwa na rozprawie. W tej sytuacji pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 240 zł, o czym stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Kontroli Sądu poddane bowiem zostało postanowienie wydane w postępowaniu podatkowym. Jednocześnie wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło