III SA/Wa 1857/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki w przedmiocie podatku od towarów i usług. postanawia: - odmówić przywrócenia terminu - Pismem z dnia 22 września 2007 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) E. S. - Skarżąca w niniejszej sprawie, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług. W dniu 31 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie osobiście podpisanego odpisu skargi, a także przesłał odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 29 października 2007 r. z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dniu od daty otrzymania wezwania- pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższa przesyłka została zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 30 listopada 2007 r. uznana za doręczoną w dniu 19 listopada 2007 r. Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę E. S.. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wyjaśnił, że pismami z dnia 31 października 2007 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. W wezwaniu tym została również pouczona o skutkach jego niewykonania tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieusunięcia powyższego braku w zakreślonym terminie. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 19 listopada 2007 r., a więc termin upływał w dniu 26 listopada 2007 r. (środa). Do dnia 3 grudnia 2007 r. Skarżąca nie uiściła należnego wpisu, nie podpisała skargi, ani nie nadesłała własnoręcznie podpisanej skargi. Powyższe postanowienie jak wynika ze znajdującego się w aktach "Potwierdzenia odbioru" zostało doręczone Skarżącej w dniu 2 stycznia 2008 r. W dniu 14 stycznia 2008 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo Skarżącej z wnioskiem o przywrócenie terminu do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 października 2007 r. Do pisma Skarżąca dołączyła dwa awiza, podpisaną skargę, a także zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje: Zgodnie z art. 85 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako ".p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. - strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Natomiast zgodnie z art. 87 § 5 p.p.s.a. przywrócenie terminu po upływie roku od uchybionego terminu jest dopuszczalne jego tylko w wyjątkowych przypadkach. Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w szczególności w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. O przekroczeniu terminu do uzupełnienia braków skargi Skarżąca dowiedziała się z postanowienia Sądu odrzucającego jej skargę w skutek nie uzupełnienia braków w zakreślonym terminie. Odpis tego postanowienia odebrała w dniu 2 stycznia 2008 r. Składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 9 stycznia 2008 r. zachowała więc siedmiodniowy termin na jego wniesienie, określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżąca uzasadniając swój wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi podkreśliła, że nie odebrała przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków, z powodu błędnego wypełnienia przez pocztę zawiadomienia o terminie odbioru. Wyjaśniła, że drugie awizo z dnia 12 listopada 2007 r., zawierało oznaczenie, iż jest to pierwsze awizo, a przesyłki nie mogła odebrać 8-mego dnia z uwagi na jej brak w urzędzie pocztowym. Na poparcie swoich twierdzeń nadesłała dwa awiza. Zdaniem Sądu powtórne awizo, wbrew twierdzeniom Skarżącej, zostało prawidłowo wypełnione. Zaznaczono na nim, iż jest to "zawiadomienie powtórne" (przez podkreślenie), wskazano urząd pocztowy, w którym przesyłkę pozostawiono oraz poinformowano Skarżącą, że termin odbioru korespondencji upływa w dniu 19 listopada 2007 r. Zdaniem Sądu Skarżąca nie uprawdopodobniła więc, braku swojej winy w uchybieniu terminowi. Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała aż do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Powyższe poglądy, aczkolwiek wyrażane na tle przepisów regulujących postępowanie administracyjne, wobec analogicznego unormowania przesłanek przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zachowują tu swoją aktualność. Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 86 i art. 87 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji