III SA/Wa 1860/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2002 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w punkcie 1 sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 1860/13 w ten sposób, że w miejsce numeru "[...]" wpisać "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 października 2013 r. uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2010 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] września 2008 r. W punkcie 1 sentencji wyroku podano numer decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Warszawie z dnia [...] września 2008 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuj: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (por. art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. WSA w Warszawie, zgadzając się w pełni z wyżej przedstawionym poglądem za zasadne uznał sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej, która wkradła się do sentencji wyroku, w sposób niezamierzony. Z akt administracyjnych sprawy bezsprzecznie wynika, że decyzją poprzedzającą zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] była decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] września 2008 r. nr [...]. Tym samym należy stwierdzić, że w sentencji wyroku wystąpiła oczywista omyłka pisarska, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie. W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.