III SA/Wa 1872/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Artur Kot, sędzia WSA Justyna Mazur, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 lutego 2018 r. sprawy ze skargi P. Z. na postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę Pismem z dnia 12 maja 2016 r. P. Z. (dalej też "Skarżący" albo "Strona") zwrócił się do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. (dalej też "Dyrektor" "DUKS" albo "Organ") o wznowienie postępowania kontrolnego nr [...], które zakończyło się wydaniem decyzji nr z dnia [...] marca 2016 r. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. DUKS odmówił wznowienia przedmiotowego postępowania. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie wznowienia ww. postępowania kontrolnego. Pismem z dnia 22 września 2016 r. Skarżący uzupełnił wskazany wniosek zwracając się o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] marca 2016 r. wydanej przez Organ. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. DUKS odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] marca 2016 r. określającej Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 r. Skarżący złożył wniosek (zatytułowany "zażalenie") o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wydanemu postanowieniu zarzucił naruszenie: - art. 125 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2017 poz. 201, dalej też "Op" albo "ustawa") w zw. z art. 246 § 1 Op i w zw. z art. 31 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 720, dalej "uks"), poprzez wydanie postanowienia w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji po upływie niemal 3 miesięcy od dnia złożenia stosownego wniosku; - art. 121 § 1 i § 2 w zw. z art. 246 § 2 w zw. z art. 217 § 1 pkt. 6 w zw. z art. 31 ust. 1 uks, poprzez nieprawidłowe poinformowanie Strony o trybie odwoławczym, tj. poinformowanie, że od postanowienia przysługuje stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, podczas gdy z art. 246 § 2 Op wynika uprawnienie strony do złożenia zażalenia; - art. 121 § 1 i § 2 w zw. z art. 246 § 1 w zw. z art. 31 ust. 1 uks, poprzez uznanie, że niepoinformowanie strony postępowania, iż z platformy ePUAP nie będą wysyłane automatycznie powiadomienia na skrzynkę email o pojawieniu się na platformie ePUAP korespondencji, wbrew stanowisku Ministerstwa Cyfryzacji i oficjalnym poradnikom i biuletynom dotyczącym ePUAP, nie stanowią podstawy do wstrzymania wykonania decyzji; - art. 122 w zw. z art.191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 31 ust. 1 uks, poprzez błędne ustalenia faktyczne, sprzeczne z całokształtem materiału dowodowego zebranego w sprawie, polegające na przyjęciu, że zawiadomienie o dostępności decyzji nr z dnia [...] marca 2016 r. zostało prawidłowo umieszczone na koncie pełnomocnika Strony na platformie ePUAP; - art. 122 Op w zw. z art. 31 ust. 1 uks, poprzez błędne ustalenia faktyczne, sprzeczne z całokształtem materiału dowodowego zebranego w sprawie, polegające na przyjęciu, że system ePUAP nie ulega awariom, a otrzymanie urzędowych poświadczeń doręczania jest zawsze gwarancją prawidłowego doręczenia. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. Dyrektor utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] grudnia 2016 r. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji. W uzasadnieniu Organ odniósł się do stanowiska Strony. Wskazał, że ewentualna przewlekłość postępowania dotyczy sposobu jego prowadzenia, a nie błędnego rozstrzygnięcia, i zarzut taki jest nieskuteczny, gdyż nawet stwierdzenie, że Organ działał "opieszale", nie wpływa na prawidłowość rozstrzygnięcia. Odnośnie zarzutu nieprawidłowego pouczenia Dyrektor wyjaśnił, że w przedmiotowym postępowaniu prowadzonym w ramach trybów nadzwyczajnych zastosowanie mają między innymi normy prawne zawarte w art. 246 § 1 i § 2, art. 221 oraz art. 239 Op w związku z art. 31 ust. 1 i 2 oraz art. 26 ust. 2, ust. 3, ust. 5 i ust. 6 uks. Organ tym samym uznał, że w zaskarżonym przez Stronę postanowieniu zawarł prawidłowe pouczenie wskazując Stronie właściwe informacje, iż na podstawie art. 246 § 2 Op na przedmiotowe postanowienie Stronie przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. DUKS uznał również, iż merytoryczne zarzuty Strony co do kwestionowanej decyzji pierwotnej nie mogą być badane na etapie rozpatrywania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, i tym samym nie mogą dotyczyć postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ nie dotyczą kwestii wstrzymania wykonania decyzji, tylko zagadnień związanych z doręczeniem decyzji z dnia [...] marca 2016 r., czyli de facto kwestii podniesionych przez Stronę we wniosku o wznowienie postępowania. Kończąc DUKS wskazał, że wydając niniejsze postanowienie miał na uwadze, iż pomimo wznowienia postępowania w dniu 26 stycznia 2017 r. zapadło rozstrzygnięcie odmawiające uchylenia w całości ostatecznej decyzji Organu z dnia [...] marca 2016 r. Jednocześnie wskazano, że stosownie do art. 246 § 1 Op, wstrzymanie wykonania decyzji jest uzależnione od prawdopodobieństwa uchylenia decyzji objętej wnioskiem o wznowienie. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący złożył skargę do Sądu. Wydanemu postanowieniu zarzucił naruszenie: 1. art. 217 § 1 pkt 2 Op, poprzez niewskazanie daty wydania postanowienia, a jedynie miesiąc i rok, co uniemożliwia ustalenie stanu faktycznego istniejącego w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia, a przez to uniemożliwia stronie skarżącej weryfikację prawidłowości ustaleń podjętych przez DUKS; 2. art 122, art. 187 § 1 i art. 191 Op, poprzez dokonanie dowolnych ustaleń faktycznych, jakoby Skarżący nie uprawdopodobnił, że okoliczności sprawy wskazują, iż decyzja określająca zobowiązanie podatkowe zostanie uchylona w wyniku wznowienia postępowania; 3. art 246 § 1 Op, poprzez błędne przyjęcie, że fakt wydania decyzji ostatecznej w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania przesądza o niemożności zaistnienia przesłanej z art. 246 § 1 Op, podczas gdy decyzja nie jest prawomocna i nadal może zostać uchylona w wyniku wznowienia postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. W uzasadnieniu Skarżący stwierdził, że oznaczenie daty wydania postanowienia jest jednym z jego koniecznych elementów, a jego brak uniemożliwia weryfikację poprawności stanowiska Organu. W odpowiedzi na skargę DUKS wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym kończących postępowanie lub podlegających zaskarżeniu zażaleniem postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym lub egzekucyjnym, z prawem procesowym i materialnym, obowiązującym w dacie wydania postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem nieistotnym dla sprawy). Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Odnosząc się do pierwszego zarzutu skargi (brak daty wydanego postanowienia) wyjaśnić należy, że postanowienie to zostało opatrzone podpisem elektronicznym, zaś w aktach sprawy znajduje się potwierdzenie podpisania, jak i nadania postanowienia. Z tych dokumentów wynika, że wydano je w dniu [...] lutego 2017 r. Zastosowanie podpisu elektronicznego było możliwe, gdyż Skarżący sam wystąpił, zgodnie z art. 144a § 1 pkt 2 Ordynacji, o doręczanie pism za pomocą platformy ePUAP. Wspomniany zarzut skargi uznać więc należy za niezasadny. W zasadniczej kwestii niniejszej sprawy, tj. kwestii odmowy wstrzymania wykonania decyzji wymiarowej z dnia [...] marca 2016 r., należy przywołać literalne brzmienie art. 246 § 1 Ordynacji podatkowej. Otóż przepis ten stanowi, że organ podatkowy właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Ten właśnie przepis wskazuje, czy wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji wymiarowej był zasadny. Ustawodawca przesądził bowiem, że wstrzymanie wykonania decyzji, której dotyczy wniosek o wznowienie, może nastąpić, gdy istniejące okoliczności świadczą o prawdopodobieństwie uchylenia tej decyzji po wznowieniu. Tymczasem w niniejszej sprawie Dyrektor w wyniku wznowienia wydał już decyzję odmawiającą wznowienia (decyzja z [...] sierpnia 2016 r.). Po jej wydaniu Skarżący zawnioskował o wstrzymanie wykonania decyzji wymiarowej, toteż nieracjonalne byłoby założenie, iż prawdopodobne jest uchylenie decyzji wymiarowej w wyniku wznowienia. Skoro zapadła już decyzja odmawiająca wznowienia, a nadto, skoro wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozpoznać miał ten sam Organ (Dyrektor UKS w Warszawie), to nie istniały żadne okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji wymiarowej w wyniku wznowienia. Powtórzyć należy, że istotą sprawy niniejszej nie był spór o to, czy Skarżący, jak twierdził, rzeczywiście nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z [...] marca 2016 r., lecz to, czy istniały ww. okoliczności świadczące o prawdopodobieństwie jej uchylenia w wyniku wznowienia. Takie okoliczności nie istniały. Wręcz odwrotnie – w ocenie Sądu istniały ww. okoliczności świadczące, że decyzja wymiarowa nie zostanie uchylona. Z tego względu bezprzedmiotowe są rozważania i wnioski zawarte w skardze, że Skarżący nie brał udziału w części postępowania podatkowego zakończonego ww. decyzją wymiarową. Ważne jest, że w dacie zgłoszenia wniosku o wstrzymanie jej wykonania ocena Organu była inna – Dyrektor uważał, że Skarżący brał udział w tym postępowaniu, a jeśli nie brał, to z własnej winy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd oddalił skargę. Podstawą rozpoznania skargi w trybie uproszczonym był art. 119 pkt 3 P.p.s.a.