III SA/Wa 1874/16

Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 27/10/2017 r po rozpoznaniu wniosku K. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi K. D. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia z [...] kwietnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia 2013 r. do grudnia 2014r. p o s t a n a w i a odmówić Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie 1) Zgodnie z art. 245 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. ustanowienia radcy prawnego - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać – strona. 2) Skarżąca K. D. wnioskiem zawartym na formularzu PPF (, zwróciła się przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Powołała się na złą sytuację materialną i fakt uiszczenia kosztów wpisu. Utrzymuje się z emerytury w wysokości łącznej 1342,83 zł. Skarżąca w wykonaniu wezwania urzędnika sądowego z 3/10/2017 r. przekazała wyciąg z rachunku bankowego – jak zadeklarowała – firmowego i osobistego oraz deklarację podatkowa. Nie przedstawiła informacji o sytuacji męża. 3) Referendarz sądowy, na tym etapie postępowania, daje wiarę twierdzeniom Strony o subiektywnym przekonaniu o jej nienajlepszej sytuacji życiowej, jednakże bez złożenia wszystkich informacji i dokumentów wymienionych w doręczonych Skarżącej wezwaniach, czyli bez konkretnych wartości liczbowych i "ekonomicznych" nie może – z korzyścią dla Strony – ocenić jej oświadczeń. Co więcej, wątpliwości budzi w szczególności niemożność wygospodarowania przez Stronę kwoty tytułem na poczet kosztów działania pełnomocnika w sporze kasacyjnym o korzystanie z faktur niedokumentujących rzeczywistego obrotu gospodarczego o wartości przedmiotu zaskarżenia 1832545 zł. Tej sprzeczności urzędnik sadowy nie potrafi samodzielnie, bazując na regułach doświadczenia życiowego, wyjaśnić bez pomocy Strony i – w konsekwencji – przyznać Skarżącej prawo pomocy. Jednak nawet z szczątkowych przekazanych informacji wynika, że Strona osiągnęła w 2016 r. przychód w wysokości ponad 6 mln zł, w ramach którego powinna (miała możliwość) zabezpieczyć środki na poczet związanych z działalnością gospodarczą kosztów, tj na poczet kosztów sporów sadowych. Tym bardziej, że nawet z nadesłanych wyciągów z rachunków bankowych wynika, że Skarżąca gospodarowała, w nieodległej perspektywie czasowej, środkami finansowymi w wysokości umożliwiającej podjęcie rozmów z pełnomocnikiem w kwestii jej reprezentacji. Oczywiście, wobec zasygnalizowanych powyżej braków w wypełnieniu przez Skarżącą wezwania z 3/10/2017 r., w szczególności poprzez nieprzekazanie – mimo jednoznacznie sprecyzowanego wezwania – informacji o kondycji majątkowej E. D. – ocena urzędnika sądowego pozostaje niepełna. Nie może być inaczej skoro brak jest wyrazów współdziałania Strony. 4) Dlatego, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., należy zadecydować jak w sentencji.