III SA/Wa 1874/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, , , po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] lutego 2017r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić K. S.A. z siedzibą w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych). Skarżąca – K. S.A. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] lutego 2017r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej. Przy piśmie z 16 maja 2017r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazał pismo Skarżącej z 20 kwietnia 2017r. zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi. Na podstawie zarządzenia z dnia 22 maja 2017r. (k. 1 akt sądowych), pismem z 6 czerwca 2017r., wezwano Skarżącą do uzupełnienia – w terminie 7 dni - braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone na adres pełnomocnika w dniu 8 czerwca 2017r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 24 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Stosownie do przepisu art. 60 § 1 zdanie 1 i 2 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, co – w klasycznej sytuacji skutecznego wszczęcia postępowania - wywołuje obowiązek jego umorzenia. Dopuszczalne i skuteczne (prowadzące do umorzenia postępowania) cofnięcie skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy spełnione zostaną podstawowe warunki formalne przewidziane dla tego typu pisma procesowego. Innymi słowy, uwzględnienie wniosku o cofnięcie skargi prowadzące do umorzenia postępowania jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki formalne, które nie zostały przez stronę uzupełnione, sąd nie umorzy postępowania, a odrzuci skargę. W rozpoznawanej sprawie skarga nie została wniesiona skutecznie przez skarżącą, bowiem Spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi, o które była wzywana. Jako nieskuteczna z przyczyn formalnych skarga nie wszczęła więc postępowania sądowoadministracyjnego. Nie można go było zatem umorzyć w zakresie dotyczącym Skarżącej, która skargę wycofała. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzucił skargę. O zwrocie wpisu sądowego sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.