III SA/Wa 1874/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Paulina Paczkowska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia: przyznać K. Z. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata Skarżący – K. Z., po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia skargi na czynności egzekucyjne, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Do swojego majątku Skarżący zaliczył współudział w 1/8 lasu i 1/4 domu drewnianego. Innego majątku Skarżący nie posiada, w tym oszczędności czy przedmiotów wartościowych. Skarżący oświadczył ponadto, że spłaca grzywnę po 350 zł miesięcznie w SR w P. Dochód gospodarstwa domowego składającego się z dwóch osób wynosi łącznie 1.991,13 zł, na który składa się zasiłek pielęgnacyjny żony Skarżącego w wysokości 153 zł oraz emerytura Skarżącego w wysokości 1.838,13 zł. Jako zobowiązania i stałe wydatki Skarżący wymienił: grzywnę 350 zł, prąd 232 zł, gaz 50 zł, leki żony i rehabilitacja min. 1.000 zł, podatek ok. 300 zł rocznie, odpady 24 zł miesięcznie. Do tego wyżywienie, telefon. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych. Instytucja ta stanowi wyjątek od generalnej zasady, zgodnie z którą strona ponosi koszty sądowe, czy też koszt wynagrodzenia jej pełnomocnika. Wskazać przy tym należy, że przyznanie prawa pomocy powoduje, że koszty związane z postępowaniem ponosi za skarżącego Skarb Państwa. W tej sytuacji, możliwość przyznania prawa pomocy uzależniona jest od szczególnie rozważnej oceny, wykazanej w treści wniosku sytuacji materialnej wnioskodawcy, tak aby jednoznacznie wynikał z niej brak środków na poniesienie kosztów postępowania. W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata tj. w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej – "P.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Jak wynika z oświadczeń Skarżącego zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, oraz biorąc pod uwagę okoliczności wskazywane przez Skarżącego przy wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie o sygn. III SA/WA 2516/17, sytuacja finansowego Skarżącego jest bardzo trudna. Skarżący, będący emerytem, prowadzi gospodarstwo domowe wraz ze schorowaną żoną. Skarżący uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1.838,13 zł, zaś żona Skarżącego zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł. Wskazywane przez Skarżącego zobowiązania i stałe wydatki obejmujące opłatę za prąd 232 zł, gaz 50 zł, leki i rehabilitację żony min. 1.000 zł, ratę grzywny 350 zł, odpady 24 zł oraz podatek ok. 300 zł rocznie, wynoszą łącznie ok. 1681 zł. Z powyższego wynika, że w gospodarstwie domowym Skarżącego, składającym się z dwóch osób, pozostaje na wyżywienie i inne wydatki (np. ubrania, środki czystości, telefon) kwota ok. 310,13 zł. Powyższe okoliczności wskazując, że sytuacja finansowa Skarżącego uzasadnia przyznanie Skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, bowiem nie stać go na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.